ศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมังกู
ศาลเจ้าหลักของศาลเจ้ากว่า 10,000 แห่งทั่วญี่ปุ่นที่อุทิศแด่เทพเท็นจิน หรือซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ผู้ถูกย้ายจากเกียวโตมายังดาไซฟุด้วยเหตุทางการเมืองทั้งที่บริสุทธิ์ และได้ถึงแก่อสัญกรรม ณ ที่แห่งนี้ ศาลเจ้าหลักสร้างขึ้นเหนือสุสานของท่าน และได้รับการดูแลรักษาในฐานะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งความศรัทธาต่อเทพเท็นจินมายาวนานกว่า 1,100 ปี
เมื่อมาฟุกุโอกะ ศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมังกูคือจุดหมายที่ไม่ควรพลาด ที่นี่บูชาซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ “เทพแห่งการศึกษา วัฒนธรรม และศิลปะ” และเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำคัญของความเชื่อเกี่ยวกับศาลเจ้าเท็มมังกูในญี่ปุ่น ซึ่งดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้มาสักการะทุกปี
เมื่อเดินไปตามถนนโอโมเตะซันโด ร้านของฝาก ขนมหวาน และของกินเรียงรายต่อเนื่องกัน ก่อนจะเข้าสู่ศาลเจ้าก็ถูกดึงดูดด้วยบรรยากาศถนนอันคึกคักเสียแล้ว ความดั้งเดิมและความทันสมัยอยู่ร่วมกันอย่างเป็นธรรมชาติที่นี่
สิ่งแรกที่พบคือ “วัวศักดิ์สิทธิ์” อันเป็นสัญลักษณ์โดดเด่นที่สุด รูปปั้นตรงทางเข้าตัวนี้มีคนต่อแถวยาวเสมอ เชื่อกันว่าการลูบหัววัวจะช่วยขอพรให้มีสติปัญญา เมื่อมองใกล้ๆ จะเห็นว่าหัวและเขาวัวถูกมือนับไม่ถ้วนลูบจนเป็นเงาวับ--ดูเหมือนว่าคนที่อยากฉลาดขึ้นจะมีไม่น้อยจริงๆ
เดินต่อไปจะพบสระชินจิและสะพานไทโกะ สะพานสีแดงชาดสามแห่งเป็นสัญลักษณ์ของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต การเดินข้ามสะพานทั้งสามยังสื่อถึงการค่อยๆ ก้าวไปสู่เบื้องหน้าเทพเจ้าอันศักดิ์สิทธิ์
“โทบิอุเมะ” ทางขวาของวิหารหลักก็ไม่ควรพลาดเช่นกัน เล่ากันว่าเมื่อซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะเดินทางออกจากเกียวโต ต้นบ๊วยที่คิดถึงเจ้านายได้บินมายังดาไซฟุภายในคืนเดียว จึงเกิดเป็นตำนาน “โทบิอุเมะ” ปัจจุบันการบูรณะวิหารหลักเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว ระหว่างนี้ “วิหารชั่วคราว” ที่ออกแบบโดยสถาปนิกโซ ฟูจิโมโตะทำหน้าที่รองรับการสักการะแทน ศาลเจ้าแบบดั้งเดิมกับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ผสานกันเป็นทิวทัศน์ที่น่าสนใจ
หลังสักการะแล้ว แน่นอนว่าอย่าลืมเครื่องรางและตราประทับโกะชูอิน เครื่องรางด้านการเรียนได้รับความนิยมมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีเครื่องรางหลากหลายประเภท เช่น สุขภาพและอายุยืน ความปลอดภัยในการเดินทาง และความรัก
เมื่อออกจากศาลเจ้า ทริปตระเวนชิมอาหารก็เพิ่งเริ่มต้น ของขึ้นชื่อแห่งดาไซฟุอย่าง “อุเมะกาเอะโมจิ” ต้องกินตอนร้อนๆ แม้ชื่อจะมีคำว่า “บ๊วย” แต่จริงๆ แล้วข้างในไม่มีบ๊วย เป็นแป้งโมจิข้าวเหนียวห่อไส้ถั่วแดงและประทับลายดอกบ๊วยบนแป้ง ด้านนอกกรอบเล็กน้อย ส่วนไส้อุ่น หอมหวาน การเดินไปกินไปจึงจะเป็นประสบการณ์ดาไซฟุที่แท้จริงที่สุด
หากเดินจนเหนื่อย ก็แวะพักที่สตาร์บัคส์ซึ่งออกแบบโดยเคงโกะ คุมะได้ โครงสร้างไม้ประกอบแบบดั้งเดิมทอดยาวจากทางเข้าเข้าไปถึงภายในร้าน ไม้ที่สานไขว้กันสร้างพื้นที่อันมีเอกลักษณ์และอบอุ่น
การมาเที่ยวศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมังกูหนึ่งครั้ง เชื่อมโยงทั้งสถานที่ท่องเที่ยวและอาหารเข้าด้วยกัน ตั้งแต่วัวศักดิ์สิทธิ์ สะพานไทโกะ โทบิอุเมะ ไปจนถึงเครื่องราง อุเมะกาเอะโมจิ และสตาร์บัคส์ ดูเผินๆ เหมือนเป็นเพียงการเดินเที่ยวชม แต่แท้จริงแล้วทุกแห่งล้วนซ่อนเรื่องราวของซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะเอาไว้ บางทีนี่อาจเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนอยากกลับมาเยือนดาไซฟุครั้งแล้วครั้งเล่า










































