รีวิวของ 周黛西 หน้า 2/9

มาเยือนเบียวโดอินที่อุจิเป็นครั้งที่สอง วิหารฟีนิกซ์ตั้งอยู่กลางสระอาจิ ตัวอาคารสีแดงชาดสะท้อนบนผิวน้ำ ไม่ว่าจะชมจากมุมไหนก็ดูสง่างามทรงพลัง โดยเฉพาะยามแสงแดดส่องลงมา หงส์ทองคำบนหลังคายิ่งโดดเด่นสะดุดตา

แนะนำให้ซื้อตั๋วเพิ่มเพื่อเข้าชมภายในวิหารฟีนิกซ์ เมื่อได้ชมพระอมิตาภพุทธเจ้าสีทองอย่างใกล้ชิด รวมถึงรูปพระโพธิสัตว์ผู้ถวายสักการะบนหมู่เมฆรอบด้านในอิริยาบถต่าง ๆ ทั้งสง่างามและประณีต ให้ความรู้สึกตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าการมองจากระยะไกลข้ามสระน้ำจริง ๆ แม้จะถ่ายรูปไม่ได้ แต่กลับทำให้มีสมาธิชื่นชมพระพุทธรูปและภาพจิตรกรรมฝาผนังอายุกว่าพันปีตรงหน้าได้เต็มที่ สวนภายในบริเวณได้รับการดูแลอย่างดี ให้ความรู้สึกสบาย ต้นไม้และดอกไม้เปลี่ยนไปตามฤดูกาล เมื่อเดินริมสระรับลมอ่อน ๆ มองเงาสะท้อนของวิหารฟีนิกซ์ จิตใจก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงเอง

ภายในพิพิธภัณฑ์โฮโชคังห้ามถ่ายภาพ ขอให้เปิดประสาทสัมผัสทั้งห้าและซึมซับอย่างตั้งใจ ภายในมีทั้ง “ระฆังวัด” “รูปพระโพธิสัตว์ผู้ถวายสักการะบนหมู่เมฆ” “หงส์หนึ่งคู่” และ “รูปปั้นพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์สิบเอ็ดพักตร์ปางยืน” ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ สิ่งที่น่าประทับใจเป็นพิเศษคือพระโพธิสัตว์ผู้ถวายสักการะบนหมู่เมฆ ซึ่งแสดงอิริยาบถทั้งเหาะไปบนเมฆ บรรเลงดนตรี ร่ายรำ และพนมมือ เป็นสัญลักษณ์ของภาพดินแดนสุขาวดี

โดยรวมแล้ว เบียวโดอินไม่ใช่เพียงสถานที่สำหรับ “ชมสถาปัตยกรรมและถ่ายรูป” แต่ยังทำให้สัมผัสได้ถึงสุนทรียศาสตร์และความเชื่อในดินแดนสุขาวดีของยุคเฮอัน หากมาอุจิ ที่นี่เป็นจุดหนึ่งที่ควรเผื่อเวลาไว้ค่อย ๆ เดินและค่อย ๆ ชื่นชม

สถานีนาโกย่ารวบรวมทั้งการคมนาคม อาหาร ห้างสรรพสินค้า และร้านค้าเฉพาะทางไว้ด้วยกัน โดยมีรถไฟ 3 สายใหญ่ ได้แก่ เมเท็ตสึ คินเท็ตสึ และ JR มาบรรจบกันที่นี่ รอบ ๆ เต็มไปด้วยตึกสูง บรรยากาศคึกคักและเจริญรุ่งเรืองไม่ต้องพูดถึง ครั้งนี้นอกจากมาเดินเที่ยวแล้ว ยังมาเยี่ยม “เพื่อนเก่า” คนหนึ่งด้วย -- ななちゃん วันนี้บังเอิญเพิ่งเปลี่ยนชุด มาในลุคทะมัดทะแมง เท่มาก!

ถุงดาชิของคายาโนะยะเป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรมากสำหรับคนที่ทำอาหารไม่เก่งอย่างฉัน ไม่ว่าจะอยากทำเมนูแบบไหน แค่ใส่ถุงดาชิลงไป แม้แต่น้ำเปล่าธรรมดาก็เปลี่ยนให้มีรสชาติอย่างน่าอัศจรรย์ได้

คายาโนะยะบนถนนโอโมเตะซันโดแห่งดาไซฟุมีถุงดาชิรสบ๊วยสไตล์ญี่ปุ่นแบบลิมิเต็ดแพ็กเกจน่ารัก เหมาะทั้งซื้อเป็นของฝากและใช้เอง นอกจากนี้ยังมีเครื่องดื่มน้ำส้มสายชูบ๊วยแบบลิมิเต็ด เย็นสดชื่น ดับกระหายและคลายร้อน ดีมาก!

เมื่อมาถึงคิวชู นอกจากราเม็งและเมนไทโกะแล้ว คาสเทลลานางาซากิของฟุคุซายะก็เป็นของฝากสุดคลาสสิกที่นักเดินทางไม่น้อยนิยมซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้าน แม้ดูเรียบง่าย แต่เมื่อได้ลิ้มลองกลับมีรายละเอียดที่ชวนให้หวนคิดถึงครั้งแล้วครั้งเล่า

เมื่อเปิดห่อ กลิ่นน้ำผึ้งอ่อนๆ และกลิ่นไข่ก็ลอยมาแตะจมูกก่อน ตัวเค้กถูกตัดแบ่งเป็นสิบชิ้นอย่างเรียบร้อย พอหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้น สัมผัสที่นุ่มและชุ่มชื้นเล็กน้อยก็ทำให้ตั้งตารอก่อนจะได้ชิมเสียอีก เมื่อกัดเบาๆ เนื้อเค้กเนียนละเอียดค่อยๆ ละลายบนปลายลิ้น กลิ่นหอมหวานของน้ำผึ้งผสานกับกลิ่นไข่เข้มข้น มีความหวานชัดเจนแต่ไม่เลี่ยน เมื่อเคี้ยวช้าๆ ยังสัมผัสได้ถึงความนุ่มเด้งของเนื้อเค้ก

สิ่งที่น่าประหลาดใจจริงๆ คือคำสุดท้าย

ด้านล่างของเค้กโรยน้ำตาลเม็ดหยาบ “ซาราเมะ” อันเป็นเอกลักษณ์ของคาสเทลลานางาซากิจากฟุคุซายะ ระหว่างเคี้ยว จู่ๆ ก็มีเสียง “กรุบ” เล็กๆ ดังขึ้นท่ามกลางเนื้อเค้กนุ่ม น้ำตาลบางครั้งร่วนเล็กน้อย บางครั้งให้สัมผัสเป็นเม็ดกรอบ ความหวานก็เด่นชัดขึ้นในจังหวะนี้ ทำให้สัมผัสตั้งแต่นุ่ม ชุ่มชื้น ไล่ไปจนถึงเสียงกรุบละเอียด เกิดเป็นความตัดกันที่มีมิติ ฟุคุซายะซ่อนความประหลาดใจนี้ไว้ในคำสุดท้ายของเค้ก

เมื่อกินคู่กับชาร้อนหนึ่งถ้วย กลิ่นชาจะช่วยปรับสมดุลความหวานของเค้กได้เล็กน้อย ส่วนเมื่อกินกับกาแฟ กลิ่นขมจะช่วยขับความหวานหอมของน้ำผึ้งให้เด่นขึ้น ค่อยๆ กิน ค่อยๆ เคี้ยว แล้วจะพบว่านี่ไม่ใช่แค่ “เค้กน้ำผึ้ง” ธรรมดา แต่เป็นรสชาติอันประณีตแบบญี่ปุ่นที่ซ้อนทับกันด้วยสัมผัสนุ่ม ชุ่มชื้น หอมหวาน และกรุบเล็กน้อย

บรรจุภัณฑ์มีหลายขนาดและมีกล่องของขวัญให้เลือก ทั้งรสดั้งเดิมและรสช็อกโกแลตต่างก็มีเอกลักษณ์ รสช็อกโกแลตไม่มีน้ำตาลเม็ดหยาบอยู่ด้านล่าง แต่ด้านบนโรยด้วยวอลนัตบดและลูกเกดอย่างแน่นเต็มหน้า เหมาะทั้งซื้อกินเองและเป็นของฝาก

หากเตรียมนำกลับไต้หวัน ก็ไม่จำเป็นต้องหิ้วคาสเทลลานางาซากิตลอดทาง สามารถวางแผนไปซื้อที่สนามบินฟุกุโอกะเพื่อไม่ต้องลำบากพกติดตัวระหว่างเดินทาง สำหรับนักเดินทางแล้ว นี่ก็เป็นความสุขเล็กๆ ที่ใช้งานได้จริง--ของฝากแสนอร่อยค่อยซื้อในนาทีสุดท้ายก็ได้ ไม่ต้องแบกเดินทางไปด้วยตั้งแต่วันแรกของทริป

เท็นจินชิกะไกเป็นย่านการค้าที่คึกคักที่สุดในคิวชู ออกแบบจำลองถนนยุโรปในศตวรรษที่ 19 ทั้งทางเดินอิฐแดง ถนนปูหิน กระจกสีสไตล์ยุโรปยุคกลาง และนาฬิกาเลขโรมันย้อนยุค ทำให้รู้สึกราวกับอยู่บนถนนเก่าในยุโรป ไม่นึกเลยว่าการช้อปปิ้งจะโรแมนติกได้ขนาดนี้ ที่นี่ไม่เพียงเดินช้อปได้อย่างสบายโดยไม่ต้องกังวลเรื่องลมหรือฝน แต่ยังเชื่อมตรงไปยังห้างใหญ่ต่าง ๆ เช่น มิตสึโคชิและไดมารู คืนก่อนออกจากฟุกุโอกะเดินช้อปเพลินและซื้อของจนแทบขาดสติ! ลืมถ่ายรูปไปเลย แถมไม่มีมือว่างเหลือให้ถ่ายด้วย เลยต้องมาถ่ายตรงทางเข้าชั้นใต้ดินพอเป็นพิธีในเช้าวันรุ่งขึ้น ส่วนรูปอื่น ๆ ไว้คราวหน้าค่อยมา “สอบซ่อม” แล้วกัน〜

หอคอยท่าเรือฮากาตะเป็นจุดชมวิวบนที่สูงริมอ่าวฮากาตะแห่งเดียวในฟุกุโอกะที่เข้าชมฟรี ¥0 มีความสูง 70 เมตร ห้องชมวิวใช้กระจกบานใหญ่จรดพื้น ทำให้มองเห็นได้อย่างไม่มีสิ่งบดบัง และชมทิวทัศน์ของอ่าวกับตัวเมืองได้รอบ 360 องศา ทางตะวันออกมองเห็นอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศท่าเรือฮากาตะ ทางตะวันตกเป็นเส้นขอบฟ้าของตัวเมืองฟุกุโอกะ ทางใต้มองลงไปเห็นถนนและทางรถไฟในเขตฮากาตะ ส่วนทางเหนือมองเห็นอ่าวฮากาตะได้ทั่วทั้งผืน

อาจกล่าวได้ว่าหอคอยท่าเรือฮากาตะเป็น “พี่น้อง” สายเลือดเดียวกับโตเกียวทาวเวอร์ โครงเหล็กสีแดงสลับขาวคือเอกลักษณ์ทางภาพที่โดดเด่นที่สุด โดยใช้คู่สีมงคลแดงขาวตามธรรมเนียมญี่ปุ่น บริเวณใกล้เคียงมีร้านอาหารที่มีเอกลักษณ์ ร้านขายของฝาก และบ่อน้ำพุร้อน “นามิฮะโนะยุ” ช่วงเย็นสามารถพกกล้องมาถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกอันงดงาม หรือชมวิวกลางคืนที่ส่องประกายหลังฟ้ามืด โดยรวมแล้วเหมาะกับการจัดทริปครึ่งวันเพื่อใช้เวลาอย่างผ่อนคลาย

สตาร์บัคส์บนถนนโอโมเตะซันโดของศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมันกุ ออกแบบโดยสถาปนิกคุณเค็งโงะ คุมะ จนกลายเป็นร้านที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นบนถนนสายนี้ การสอดประสานและจัดเรียงไม้ทำให้โครงสร้างสถาปัตยกรรมที่เดิมดูแข็งกระด้างกลายเป็นพื้นที่อันมีเอกลักษณ์ แม้ไม่ได้เข้าไปดื่มกาแฟ ก็ยังถูกสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นนี้ดึงดูดให้หยุดถ่ายรูปเป็นที่ระลึก สตาร์บัคส์บนถนนโอโมเตะซันโดของศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมันกุ กลายเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กสำคัญอันดับต้น ๆ ของที่นี่แล้ว

เมื่อมาฟุกุโอกะ ศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมังกูคือจุดหมายที่ไม่ควรพลาด ที่นี่บูชาซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ “เทพแห่งการศึกษา วัฒนธรรม และศิลปะ” และเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำคัญของความเชื่อเกี่ยวกับศาลเจ้าเท็มมังกูในญี่ปุ่น ซึ่งดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้มาสักการะทุกปี

เมื่อเดินไปตามถนนโอโมเตะซันโด ร้านของฝาก ขนมหวาน และของกินเรียงรายต่อเนื่องกัน ก่อนจะเข้าสู่ศาลเจ้าก็ถูกดึงดูดด้วยบรรยากาศถนนอันคึกคักเสียแล้ว ความดั้งเดิมและความทันสมัยอยู่ร่วมกันอย่างเป็นธรรมชาติที่นี่

สิ่งแรกที่พบคือ “วัวศักดิ์สิทธิ์” อันเป็นสัญลักษณ์โดดเด่นที่สุด รูปปั้นตรงทางเข้าตัวนี้มีคนต่อแถวยาวเสมอ เชื่อกันว่าการลูบหัววัวจะช่วยขอพรให้มีสติปัญญา เมื่อมองใกล้ๆ จะเห็นว่าหัวและเขาวัวถูกมือนับไม่ถ้วนลูบจนเป็นเงาวับ--ดูเหมือนว่าคนที่อยากฉลาดขึ้นจะมีไม่น้อยจริงๆ

เดินต่อไปจะพบสระชินจิและสะพานไทโกะ สะพานสีแดงชาดสามแห่งเป็นสัญลักษณ์ของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต การเดินข้ามสะพานทั้งสามยังสื่อถึงการค่อยๆ ก้าวไปสู่เบื้องหน้าเทพเจ้าอันศักดิ์สิทธิ์

“โทบิอุเมะ” ทางขวาของวิหารหลักก็ไม่ควรพลาดเช่นกัน เล่ากันว่าเมื่อซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะเดินทางออกจากเกียวโต ต้นบ๊วยที่คิดถึงเจ้านายได้บินมายังดาไซฟุภายในคืนเดียว จึงเกิดเป็นตำนาน “โทบิอุเมะ” ปัจจุบันการบูรณะวิหารหลักเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว ระหว่างนี้ “วิหารชั่วคราว” ที่ออกแบบโดยสถาปนิกโซ ฟูจิโมโตะทำหน้าที่รองรับการสักการะแทน ศาลเจ้าแบบดั้งเดิมกับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ผสานกันเป็นทิวทัศน์ที่น่าสนใจ

หลังสักการะแล้ว แน่นอนว่าอย่าลืมเครื่องรางและตราประทับโกะชูอิน เครื่องรางด้านการเรียนได้รับความนิยมมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีเครื่องรางหลากหลายประเภท เช่น สุขภาพและอายุยืน ความปลอดภัยในการเดินทาง และความรัก

เมื่อออกจากศาลเจ้า ทริปตระเวนชิมอาหารก็เพิ่งเริ่มต้น ของขึ้นชื่อแห่งดาไซฟุอย่าง “อุเมะกาเอะโมจิ” ต้องกินตอนร้อนๆ แม้ชื่อจะมีคำว่า “บ๊วย” แต่จริงๆ แล้วข้างในไม่มีบ๊วย เป็นแป้งโมจิข้าวเหนียวห่อไส้ถั่วแดงและประทับลายดอกบ๊วยบนแป้ง ด้านนอกกรอบเล็กน้อย ส่วนไส้อุ่น หอมหวาน การเดินไปกินไปจึงจะเป็นประสบการณ์ดาไซฟุที่แท้จริงที่สุด

หากเดินจนเหนื่อย ก็แวะพักที่สตาร์บัคส์ซึ่งออกแบบโดยเคงโกะ คุมะได้ โครงสร้างไม้ประกอบแบบดั้งเดิมทอดยาวจากทางเข้าเข้าไปถึงภายในร้าน ไม้ที่สานไขว้กันสร้างพื้นที่อันมีเอกลักษณ์และอบอุ่น

การมาเที่ยวศาลเจ้าดาไซฟุ เท็มมังกูหนึ่งครั้ง เชื่อมโยงทั้งสถานที่ท่องเที่ยวและอาหารเข้าด้วยกัน ตั้งแต่วัวศักดิ์สิทธิ์ สะพานไทโกะ โทบิอุเมะ ไปจนถึงเครื่องราง อุเมะกาเอะโมจิ และสตาร์บัคส์ ดูเผินๆ เหมือนเป็นเพียงการเดินเที่ยวชม แต่แท้จริงแล้วทุกแห่งล้วนซ่อนเรื่องราวของซึงาวาระ โนะ มิจิซาเนะเอาไว้ บางทีนี่อาจเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนอยากกลับมาเยือนดาไซฟุครั้งแล้วครั้งเล่า

ทะเลสาบคินรินเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของยุฟุอิน นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวยุฟุอินแทบไม่มีใครพลาด แม้ทะเลสาบจะไม่ใหญ่ แต่ผิวน้ำระยิบระยับเมื่อแสงแดดส่อง รอบ ๆ ปลูกต้นเมเปิลไว้เต็มไปหมด หากมาในฤดูใบไม้ร่วงน่าจะได้เห็นเงาสะท้อนสีแดงเพลิงบนผิวน้ำ หากชอบถ่ายภาพ ก็อย่าพลาดช่วงหมอกยามเช้าตรู่ เพราะอาจได้เห็นโทริอิกลางท้องฟ้าที่งดงามราวกับความฝันและแดนสวรรค์!

ย่านคุโระคาวะออนเซ็นได้รับการจัดอันดับ 2 ดาวในคู่มือมิชลินกรีนไกด์ญี่ปุ่นปี 2009 ย่านออนเซ็นเก่าแก่มีการอนุรักษ์ทัศนียภาพของถนนอย่างจริงจัง ไม่มีป้ายร้านค้าที่ฉูดฉาดหรือผู้คนและรถราที่พลุกพล่าน ทำให้เมืองออนเซ็นทั้งเมืองดูกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ และอบอวลไปด้วยบรรยากาศของหมู่บ้านออนเซ็นญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมอย่างเข้มข้น

ตลอดถนนสายสั้น ๆ ในย่านออนเซ็น เรียวกังแต่ละแห่งล้วนเล็กกะทัดรัดและประณีต จนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากเดินเข้าไปสัมผัสบรรยากาศสบาย ๆ ผ่อนคลายอันเป็นเอกลักษณ์ของหมู่บ้านออนเซ็น หากอยากหลีกหนีความวุ่นวายและหาสถานที่เงียบสงบเพื่อพักใจ คุโระคาวะออนเซ็นก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลว

ย่านออนเซ็นที่โอบล้อมด้วยภูเขาและสายน้ำราวกับดินแดนสวรรค์ ต้นเมเปิลเขียวและต้นซากุระตลอดทางดูเหมือนกำลังบอกว่า 「ฤดูใบไม้ร่วงมาเดินเล่นอีกนะ〜」「แล้วก็อย่าลืมว่ายังมีฤดูใบไม้ผลิด้วยนะ〜」