Mon cher “โดจิมะโรล”
“โดจิมะโรล” คือโรลเค้กที่ห่อครีมกลิ่นนมฟุ้งคล้ายน้ำนมสดใหม่ไว้ด้วยแป้งเค้กเนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำที่มีกลิ่นหอมของไข่ เมื่อได้ลิ้มลองจะสัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนและกลิ่นนมอ่อนๆ ที่กระจายเต็มปาก แตกต่างจากโรลเค้กแบบม้วนเกลียวทั่วไป เพราะ “โดจิมะโรล” แบบม้วนชั้นเดียวนี้ให้คุณอิ่มเอมกับครีมด้านในได้อย่างเต็มที่
ซื้อมาจากห้างฮันคิวอุเมดะ ได้ยินว่าเป็นร้านเค้กที่มาโอซาก้าแล้วต้องกิน แม้โดยรวมเค้กจะอร่อย แต่ในแง่หนึ่ง ส่วนตัวยังชอบโรลเค้กของ Yannick มากกว่า
ตลาดคุโรมง
ตลาดคุโรมงตั้งอยู่ในย่านมินามิ ใจกลางโอซาก้า เชื่อกันว่าเริ่มต้นขึ้นราวปี 1822 และได้รับการรับรองเป็นตลาดอย่างเป็นทางการจากจังหวัดโอซาก้าในปี 1902 เนื่องจากประตูภูเขาของวัดเอ็นเมียวจิที่อยู่ใกล้ตลาดมีสีดำ จึงเริ่มถูกเรียกว่า “ตลาดคุโรมง” นับแต่นั้นมา ตลาดแห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะครัวของชาวโอซาก้า และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ได้รับความนิยมในฐานะแหล่งท่องเที่ยวด้วย
ก่อนมาเห็นข่าวหลายข่าวบอกว่าตลาดคุโรมงเอาเปรียบนักท่องเที่ยวต่างชาติ ขายของแพงอะไรทำนองนั้น เลยกังวลนิดหน่อย แต่พอมาถึงจริงๆ ก็รู้สึกว่าไม่ได้เกินจริงขนาดนั้น แถมยังได้กินอูนิและองุ่นมัสแคตที่อร่อยสุดๆ ที่นี่ด้วย！！
ลักกี้ ปิเอโร สาขามารีน่า ซุเอฮิโระ
เชนแฮมเบอร์เกอร์ชื่อดังที่มี 17 สาขาในฮาโกดาเตะ และเป็นที่รู้จักในฐานะผู้จุดกระแสเบอร์เกอร์ท้องถิ่นยอดนิยม สาขาซุเอฮิโระที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามโกดังอิฐแดงคาเนะโมริ สร้างยื่นออกไปคล้ายลอยอยู่เหนืออ่าวฮาโกดาเตะ ภายในร้านตกแต่งในบรรยากาศอเมริกันยุคเก่า พร้อมชมวิวท่าเรือและเรือนำเที่ยวที่จอดอยู่ได้แบบพาโนรามา
นี่เป็นอีกร้านที่ตั้งใจมาเช็กอินตามรอยภาพยนตร์เรื่อง «ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาปราการ 5 แฉก» การตกแต่งภายในร้านเหมือนกับฉากในภาพยนตร์ทุกอย่าง สำหรับแฟนโคนันแล้วรู้สึกประทับใจมากจริงๆ
ครั้งนี้ก็สั่งเบอร์เกอร์ไก่ทอดสไตล์จีนซึ่งเป็นเมนูเด่นของร้านเหมือนเดิม อาจเป็นเพราะไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน เลยรู้สึกว่าของสาขานี้อร่อยเป็นพิเศษ (ข้อมูลเพิ่มเติม: เบอร์เกอร์ไก่ทอดสไตล์จีนเป็นเมนูขายดีที่สุดของร้าน ข้างในเป็นไก่ทอดกรอบราดซอสสูตรเฉพาะ บางคนบอกว่าเป็นรสเปรี้ยวหวาน แต่ส่วนตัวกลับรู้สึกว่าอร่อยกว่าซอสเปรี้ยวหวานทั่วไป) โดยเฉพาะสัดส่วนความเปรี้ยวหวานของซอสที่ลงตัวมาก และปริมาณก็กำลังดี แม้ปกติจะไม่ชอบซอสเปรี้ยวหวาน แต่ก็ชอบรสชาติของเบอร์เกอร์นี้มาก
นอกจากนี้ ร้านนี้มีพื้นที่ใหญ่กว่าอีกสาขา นอกจากเบอร์เกอร์แล้วยังมีสินค้าที่ระลึกจำหน่ายด้วย กินเสร็จแล้วแวะเดินดูต่อได้
สโลแกนอย่างเป็นทางการของร้านคือ「函館に恋して 海がよんでいる」ความหมายประมาณว่า “หลงรักฮาโกดาเตะ ดื่มด่ำกับท้องทะเล” กินเบอร์เกอร์ไปพร้อมกับชมวิวทะเลฮาโกดาเตะและเพลิดเพลินกับบรรยากาศโรแมนติก หากมีแผนไปโกดังอิฐแดงคาเนะโมริ ก็ขอแนะนำสาขานี้มากกว่า
ฮาโกดาเตะ โยกาชิ สแนฟเฟิลส์ ชีสออมเล็ตต์
ชื่อร้าน สแนฟเฟิลส์ (snaffle’s) มาจากวลี “I snaffle therefore I am” ซึ่งมีความหมายว่า “ฉันมีอยู่เพราะได้กินของอร่อย” ชีสออมเล็ตต์ถือกำเนิดขึ้นจากความตั้งใจที่อยากทำขนมโดยใช้วัตถุดิบท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์ เป็นชีสเค้กแบบซูเฟล่ที่ใช้ครีมชีส ไข่สด และนมสดจากฮอกไกโด
นี่คือชีสเค้กที่ได้กินตอนเดินเที่ยวโกดังอิฐแดงคาเนโมริในฮาโกดาเตะ ถ้ากินที่ร้านจะได้กาแฟดำหนึ่งแก้ว สามารถยืนค่อย ๆ กินในพื้นที่ด้านหลังเคาน์เตอร์ได้
ตอนแรกไม่รู้ว่าร้านนี้อยู่ตรงไหน เดินวนไปวนมาก็หาไม่เจอ ต่อมาจู่ ๆ ได้ยินไกด์ที่กำลังนำทัวร์พูดว่าจะพาทุกคนไปซื้อชีสเค้กชื่อดัง ก็เลยรีบเดินตามไปจนเจอ (ร้านนี้อยู่ในคาเนโมริโยบุตสึคัง) ต้องบอกเลยว่าการจับคู่นี้ดีมาก โดยเฉพาะหลังจากเดินวนจนหลงทางและเริ่มเหนื่อย พอได้กินชีสเค้กเนื้อเนียนนุ่มที่ละลายในปาก ความเหนื่อยก็หายไปในทันที
นอกจากนี้ กาแฟดำที่เสิร์ฟคู่กันก็ไม่ขมฝาดเกินไป แม้แต่คนที่ปกติไม่ค่อยดื่มกาแฟดำก็ยังรับได้ (ขอเสริมอีกนิด ป้ายโลโก้ที่ปักอยู่บนเค้กดูเหมือนจะใช้แทนช้อนได้) ชีสเค้กของร้านนี้มีหลายรสชาติให้เลือก ถ้ามีโอกาสได้ไปอีกก็อยากลองรสช็อกโกแลต
นอกจากนี้ เมื่อซื้อสินค้าจะได้รับคูปองส่วนลดของฝาก 50 เยนหนึ่งใบ ถ้าไม่ต้องการก็สามารถใส่ลงในกล่องรับคืนของทางร้าน แล้วร้านจะช่วยบริจาคเงิน 20 เยนให้
ริวคาคุซัง ไดเร็กต์
“ริวคาคุซัง” ยาอมและยาสำหรับคอที่ใช้ในญี่ปุ่นมานานกว่า 200 ปี สำหรับอาการไอ เสมหะ และระคายคอ จากแบรนด์ “ริวคาคุซัง” มีทั้งแบบผงแกรนูล “ริวคาคุซัง ไดเร็กต์ สติ๊ก” และแบบเม็ดอม “ริวคาคุซัง ไดเร็กต์ โทรช” แบบสติ๊กมีรสมินต์และรสพีช
ริวคาคุซังเป็นหนึ่งในยาที่ต้องซื้อทุกครั้งเวลาไปร้านขายยาและเครื่องสำอางในญี่ปุ่น ปกติจะซื้อรสมินต์หรือรสพีช เวลารู้สึกว่าคอแห้งและคันเล็กน้อยก็กินหนึ่งซองพร้อมน้ำ จะรู้สึกเย็นคอ และผ่านไปสักพักอาการไม่สบายคอก็จะดีขึ้น แต่ยังไงนี่ก็เป็นยา ดังนั้นคนที่จะซื้อควรพิจารณาว่าเหมาะกับตัวเองหรือไม่ และอย่ากินเกินขนาด
จูเฮียวแห่งซาโอ (จังหวัดยามางาตะ)
ซาโอในจังหวัดยามางาตะ เป็นเมาน์เทนรีสอร์ตขนาดใหญ่ระดับต้น ๆ ของภูมิภาคโทโฮคุ ในฤดูหนาวที่นี่เป็นทั้งศูนย์กลางกีฬาฤดูหนาว และจุดชม “จูเฮียว” หรือปรากฏการณ์หิมะและน้ำแข็งเกาะต้นไม้ จึงมีนักท่องเที่ยวมาเยือนจำนวนมาก
นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่อยากแนะนำให้ไปอย่างน้อยสักครั้งในชีวิต!
ตอนแรกเห็นแค่รูปในอินเทอร์เน็ต จึงไม่ได้สนใจจูเฮียวแห่งซาโอมากนัก จนได้ไปเห็นด้วยตาตัวเอง ถึงได้ตื่นตะลึงกับความมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้นมาอย่างแท้จริง
ตอนหาข้อมูลก่อนไป อ่านเจอในอินเทอร์เน็ตว่าจูเฮียวเกิดจากหิมะและน้ำแข็งในฤดูหนาวเกาะตัวบนต้นไม้และทับถมขึ้นเรื่อย ๆ จนป่าสนบนภูเขาสูงแต่ละต้นกลายเป็นทิวทัศน์มหัศจรรย์ที่ดูราวกับปีศาจหิมะ การจะเกิดจูเฮียวที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ต้องอาศัยสภาพภูมิอากาศและธรรมชาติที่พิเศษมาก ทำให้มีเพียงไม่กี่แห่งในโลกที่สามารถชมจูเฮียวได้ โชคดีที่ญี่ปุ่นซึ่งอยู่ใกล้ไต้หวันมีสถานที่แบบนี้อยู่พอดี ก่อนออกเดินทาง ทุกคนที่เคยไปต่างบอกว่า “ต้องเตรียมเครื่องกันหนาวให้พร้อม! ไม่อย่างนั้นนิ้วมือกับนิ้วเท้าอาจหล่นหายไประหว่างทางได้”
(สุดท้ายนิ้วมือกับนิ้วเท้าไม่หล่น แต่เลนส์แว่นหลุดแทน โชคดีที่มีสาวใจดีช่วยหาเจอ ไม่แน่ใจว่าเพราะอากาศหนาวเกินไปหรือเปล่า เลนส์จึงใส่กลับเข้าไปในกรอบได้ยาก แต่พอลงจากเขาก็ไม่มีปัญหานี้แล้ว แนะนำว่าคนที่ใส่แว่นอาจเปลี่ยนเป็นคอนแทคเลนส์ เพื่อลดปัญหาเลนส์เป็นฝ้าและความเสี่ยงที่แว่นจะหาย)
เราไปกันในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งพอดีเป็นช่วงที่จูเฮียวงดงามตระการตาที่สุด (แต่ถ้าโชคร้ายเจอพายุหิมะ ทัศนวิสัยจะลดลงมาก) โชคดีที่พายุหิมะที่เราเจอไม่แรงเกินไป แม้จะหนาวจนแทบทนไม่ไหว แต่ยังมองเห็นเหล่าปีศาจหิมะตรงหน้าได้อย่างชัดเจน
ต้องเตรียมเครื่องกันหนาวให้พร้อมจริง ๆ! เสื้อกันน้ำกับรองเท้าบูตลุยหิมะเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน ส่วนถุงมือก็แนะนำให้เลือกแบบกันน้ำด้วย ที่ฝ่าเท้ายังติดแผ่นให้ความร้อนสำหรับเท้าไว้ด้วย)
เราจองกระเช้าและทัวร์รถตะลุยหิมะยามค่ำคืน “ทางเดินแฟนตาซีจูเฮียว” ไว้ก่อนออกเดินทาง ทัวร์นี้แนะนำอย่างยิ่งจริง ๆ! แม้ในรถตะลุยหิมะจะค่อนข้างแออัดและระหว่างทางรถก็สั่นสะเทือนพอสมควร แต่วิวตลอดเส้นทางนั้นมหัศจรรย์จนบรรยายไม่ถูกจริง ๆ ปีศาจหิมะแต่ละตนมีรูปร่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ขณะมองพวกมันก็คิดว่า--ปีศาจหิมะก็เหมือนมนุษย์อย่างเรา ทุกคนล้วนเป็นตัวตนที่มีเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้
รถตะลุยหิมะจะพาทุกคนไปยังจุดหนึ่ง (ไม่แน่ใจว่าเป็นจุดที่แสงไฟส่องสวยที่สุดหรือเปล่า แต่คิดว่าตรงนั้นสวยที่สุด) จากนั้นจะให้ลงจากรถและเดินชมได้อย่างอิสระประมาณ 10 นาที (คงกลัวทุกคนแข็งตาย จึงไม่ให้ลงไปนานนัก) ทำให้ได้เข้าไปอยู่ท่ามกลางทิวทัศน์หิมะที่งดงามราวกับความฝันอย่างแท้จริง หากไม่กลัวหนาวก็ลองกลิ้งไปมาบนหิมะได้ หิมะทั้งเย็นและนุ่มฟู เมื่ออุณหภูมิต่ำมาก หิมะจึงละลายได้ยาก ต่อให้กลิ้งบนหิมะหนึ่งรอบ ตอนลุกขึ้นมาเสื้อผ้าก็ยังแห้งอยู่!
ทริปชมจูเฮียวแห่งซาโอครั้งนี้เปลี่ยนความคิดเดิมที่ว่า “ดูจากรูปก็เหมือนจะธรรมดา” ไปอย่างสิ้นเชิง ทิวทัศน์บางอย่างต้องเห็นด้วยตาตัวเองจริง ๆ ถึงจะรู้ว่าธรรมชาติน่าอัศจรรย์เพียงใด
ซันเอะ อุราโซเอะ นิชิไคกัน พาร์โก ซิตี้
“ซันเอะ อุราโซเอะ นิชิไคกัน พาร์โก ซิตี้” ศูนย์การค้าขนาดใหญ่ที่บริหารร่วมกันโดยพาร์โก ผู้ดำเนินธุรกิจอาคารแฟชั่นทั่วญี่ปุ่น และซันเอะ ผู้ดำเนินธุรกิจซูเปอร์มาร์เก็ตในโอกินาวะ อาคารสูง 6 ชั้นเหนือพื้นดิน โดยชั้น 1-3 เป็นโซนการค้า มีพื้นที่ขายรวม 78,000 ตารางเมตร นับเป็นหนึ่งในศูนย์การค้าขนาดใหญ่ที่สุดในพื้นที่โอกินาวะ
ไม่รู้ว่าเพราะ Parco แห่งนี้มีร้านแบรนด์หรูเป็นส่วนใหญ่หรือเปล่า เลยรู้สึกว่าอิออนมอลล์เดินสนุกกว่า แต่ที่นี่มีชิซ่าน่ารักๆ จึงยังแนะนำให้มาเดิน ชิซ่าที่นี่เป็นเวอร์ชันผิวแทนด้วย น่ารักสุดๆ จริงๆ
อิออนมอลล์ โอกินาวะ ไรคัม
ศูนย์การค้าขนาดใหญ่ระดับต้นๆ ของจังหวัดโอกินาวะ เปิดให้บริการในปี 2015 ภายในอาคารสูง 5 ชั้นรวมร้านค้าประมาณ 220 ร้าน ทั้งแฟชั่น ของใช้ ของอร่อย และสถานบันเทิงต่างๆ ภายใต้คอนเซ็ปต์ “Okinawa Resort Mall” ที่อัดแน่นด้วยเสน่ห์ของการช้อปปิ้ง อาหาร และกิจกรรมหรืออีเวนต์ที่ให้คุณสัมผัสบรรยากาศแบบโอกินาวะได้อย่างเต็มที่
ไปช่วงเดือนธันวาคม ใกล้ถึงคริสต์มาสแล้ว จึงมีของตกแต่งคริสต์มาสอยู่ทั่วทุกแห่ง และยังมีพิคาชูคริสต์มาสด้วย ที่นี่ใหญ่มาก แนะนำให้เผื่อเวลาเดินไว้หนึ่งวัน มีร้านเยอะมาก และยังมีไดโซะราคาถูกด้วย
วัดเซ็นโซจิ
สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังที่เป็นตัวแทนของอาซากุสะ มีผู้มาสักการะต่อปีอย่างน้อย 30 ล้านคน เป็นวัดสำคัญที่เป็นตัวแทนของกรุงโตเกียว ซึ่งมีงานประเพณีตลอดปีหลากหลาย เช่น ฮัตสึโมเดะ (Hatsumode) และเซ็ตสึบุน (Setsubun) ประตูคามินาริมงซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของอาซากุสะ แขวนโคมไฟสีแดงขนาดใหญ่ และมีเทพฟูจินกับเทพไรจินประดิษฐานอยู่ซ้าย-ขวา ที่ “ถนนช้อปปิ้งนากามิเสะ” ระยะประมาณ 250 เมตรจากคามินาริมงไปถึงวิหารหลัก มีร้านของฝากและร้านอาหารเรียงราย
ถ้าได้มาโตเกียวและมีเวลา ก็จะต้องมาสักการะที่วัดเซ็นโซจิเสมอ ใบเซียมซีที่นี่แม่นมาก รู้สึกเหมือนกำลังเตือนให้ระวังเรื่องบางอย่าง สัมผัสได้เลยว่าพระโพธิสัตว์ทรงเมตตามากจริง ๆ
สะพานโทเก็ตสึเคียว
สะพานแห่งนี้เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 สมัยเฮอัน แม้จะถูกน้ำพัดเสียหายหลายครั้ง แต่ก็ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ทุกครั้ง ว่ากันว่าชื่อนี้มาจากเหตุการณ์ที่อดีตจักรพรรดิคาเมยามะแห่งสมัยคามาคุระทอดพระเนตรเห็นดวงจันทร์เคลื่อนผ่านเหนือสะพานราวกับกำลังข้ามไปบนสะพาน สะพานแห่งนี้ยังปรากฏอยู่ในภาพอุกิโยะเอะจำนวนมาก รวมถึงผลงานของอุตางาวะ ฮิโรชิเงะ และคัตสึชิกะ โฮคุไซ จนกลายเป็นทิวทัศน์สัญลักษณ์ของอาราชิยามะ
จักรพรรดิคาเมยามะในสมัยคามาคุระทอดพระเนตรเห็นดวงจันทร์ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านเหนือสะพาน และรู้สึกเหมือนดวงจันทร์กำลังข้ามสะพาน สะพานแห่งนี้จึงได้ชื่อว่าสะพานโทเก็ตสึเคียว นอกจากนี้ที่วัดโฮรินจิยังมีธรรมเนียมที่เรียกว่า “จูซังไมริ” ซึ่งเด็กอายุ 13 ปีจะไปขอสติปัญญา และระหว่างเดินกลับข้ามสะพานโทเก็ตสึเคียวห้ามหันหลังกลับเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นสติปัญญาที่เพิ่งได้รับมาจะหายไป ต่อมายังมีตำนานว่าคู่รักที่ข้ามสะพานห้ามหันหลังกลับ ไม่เช่นนั้นจะเลิกรากัน ที่นี่ยังเป็นสถานที่ถ่ายทำยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่: ปริศนาเพลงกลอนซ่อนรัก สวยจริง ๆ รู้สึกว่าตอนใบเมเปิลเปลี่ยนเป็นสีแดงคงจะยิ่งสวยกว่าเดิม