รีวิวของ Gina C หน้า 1/12

หลังลงจากสถานีชิโมโยชิดะ เดินต่ออีกเล็กน้อยก็จะถึงเชิงเขาของสวนอาราคุระยามะเซ็นเก็น ตอนแรกคิดว่าเป็นแค่การเดินเล่นสบาย ๆ แต่พอเริ่มปีนจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าสิ่งที่ท้าทายที่สุดของที่นี่ไม่ใช่ทางขึ้นเขา แต่เป็นบันไดยาวต่อกันเป็นช่วง ๆ

ระหว่างทางขึ้น บันไดมีเยอะจนอดหันกลับไปดูไม่ได้ว่าเหลืออีกไกลแค่ไหน แต่เมื่อขึ้นไปถึงสุดบันได ก็จะได้เห็นทิวทัศน์อันโด่งดังที่ภูเขาไฟฟูจิกับเจดีย์ห้าชั้นผสานอยู่ในภาพเดียวกัน ชวนให้หลงใหล

ขอเตือนไว้ว่า หากมาสวนอาราคุระยามะเซ็นเก็น แนะนำให้สวมรองเท้าที่เดินสบาย และเตรียมใจสำหรับการขึ้นบันไดไว้ด้วย😆

เมื่อมาถึงชิบุยะ ฮิคาริเอะ ก็ขึ้นไปชมจุดชมวิวยามค่ำคืนฟรีโดยเฉพาะ จากมุมสูงสามารถมองเห็นทิวทัศน์ย่านชิบุยะ โดยสิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดคือแยกชิบุยะอันคึกคัก ผู้คนและรถราสัญจรตัดสลับกัน แสงไฟจากอาคารรอบด้านส่องสว่างไปทั่วทั้งเมือง เต็มไปด้วยบรรยากาศอันรุ่งเรืองที่เป็นเอกลักษณ์ของโตเกียว

เมื่อมองดูผู้คนเดินข้ามแยกจากทุกทิศทางตามสัญญาณไฟ ฝูงชนที่แน่นขนัดก็ก่อให้เกิดภาพที่น่าสนใจ ชิบุยะในตอนกลางวันก็คึกคักอยู่แล้ว แต่เมื่อมองลงมาจากมุมสูงในยามค่ำคืน ยิ่งสัมผัสได้ถึงพลังของเมืองนี้

สามารถชมวิวยามค่ำคืนของชิบุยะได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และยังมองเห็นแยกชื่อดังได้ทั้งหมด เป็นอีกจุดที่ควรใส่ไว้ในแผนเมื่อมาชิบุยะ

ต้มบะหมี่ไก่ต้นตำรับหนึ่งชาม เติมกะหล่ำปลีกับไข่ลงไป เรียบง่ายแต่กำลังดี กลิ่นหอมของซุปไก่เข้ากับรสหวานอ่อน ๆ ของผัก ยังคงเป็นรสชาติที่คุ้นเคย กินมาตั้งแต่เด็กจนโต ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว นาน ๆ ได้กินสักชามก็ยังถูกปากเหมือนเดิม ของอร่อยก็เป็นแบบนี้ ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมาก รสชาติสุดคลาสสิกยังคงอยู่เสมอ

อาเมโยโกะเหมาะกับการซื้อยาและเครื่องสำอางจริงๆ มีร้านเยอะและมีตัวเลือกหลากหลาย OS Drug มักมีราคาที่น่าสนใจ แต่ต้องระวังว่าไม่สามารถขอคืนภาษีได้ และรับเฉพาะเงินสด อย่าลืมตรวจสอบเรื่องนี้ล่วงหน้า ส่วน Niki no Kashi ก็เหมาะกับการซื้อของฝากมาก ทั้งคุกกี้ ลูกอม และขนมต่างๆ ซื้อได้ครบในครั้งเดียว เผลอแป๊บเดียวก็ซื้อถุงใหญ่เสียแล้ว มาซื้อของที่อาเมโยโกะสะดวกจริงๆ!

ตั้งแต่วินาทีที่เดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์จิบลิ มิตากะ โนะ โมริ ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปสู่ความทรงจำตอนเด็กที่เคยดูอนิเมะ ฉากและตัวละครที่คุ้นเคยจากโทโทโร่เพื่อนรักและมิติวิญญาณมหัศจรรย์ปรากฏอยู่ตรงหน้าจริงๆ จนอดไม่ได้ที่จะคอยมองหารายละเอียดเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ตามมุมต่างๆ ตอนเด็กดูแค่เรื่องราว แต่พอโตแล้วได้มาที่นี่ ถึงได้รู้ว่าภาพที่เคยชอบเหล่านั้นยังคงอยู่ในความทรงจำมาโดยตลอด

ต้นไม้ในสวนอิโนะคาชิระสวยจริง ๆ แสงแดดส่องลอดผ่านใบไม้ลงมา เดินอยู่ในป่าแล้วรู้สึกสบายเป็นพิเศษ ครั้งนี้ตั้งใจถือเค้กมาปิกนิก หาที่นั่งใต้ต้นไม้ กินเค้ก รับลม และมองความเขียวขจีตรงหน้า เรียบง่ายและผ่อนคลาย การได้มีช่วงบ่ายแบบนี้ระหว่างการเดินทางก็เป็นเรื่องที่มีความสุขมากเช่นกัน

ฤดูหนาวที่ฮาโกเนะอากาศหนาวมาก เดินอยู่บนถนนในย่านออนเซ็นจนหนาวเสียแทบไม่อยากเอามือออกมา พอเห็นคนกำลังย่างคามาโบโกะอยู่ข้างทาง ก็ซื้อแบบร้อน ๆ มาหนึ่งไม้ เดินไปกินไป ช่วยให้อุ่นทั้งมือและท้อง พอย่างแล้วมีกลิ่นถ่านอ่อน ๆ เนื้อเด้งหนึบและมีกลิ่นหอมของปลา เรียบง่ายแต่อร่อยมาก

หลังจากนั้นก็กินปลาย่างต่อ หนังปลาย่างจนหอมกรอบ ส่วนเนื้อปลาข้างในยังนุ่มอยู่ อากาศหนาว ๆ กับของร้อนที่เพิ่งย่างเสร็จ ทำให้รู้สึกขึ้นมาทันทีว่านี่แหละคือความสุขเล็ก ๆ ที่สบายใจที่สุดระหว่างการเดินทาง

ค่อย ๆ เดินเที่ยวชมย่านออนเซ็นไปเรื่อย ๆ โดยไม่รีบตามตาราง กลับทำให้สัมผัสได้ถึงความสบาย ๆ ของฮาโกเนะมากขึ้น

นั่งกระเช้าค่อย ๆ ขึ้นเขา ระหว่างทางมองเห็นยอดเขาถูกใบเมเปิลแต่งแต้มเป็นสีแดง เหลือง และเขียว ราวกับภูเขาทั้งลูกเปลี่ยนมาสวมสีสันของฤดูใบไม้ร่วง

น้ำตกเคงงนที่อยู่ไกลออกไปไหลจากหน้าผาสูงลงสู่เบื้องล่าง สายน้ำสีขาวโดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางหุบเขา เมื่อมองจากระยะไกลก็ดูเหมือนน้ำตกสีขาวสายยาวเรียวที่แขวนอยู่บนหน้าผา

เมื่อกระเช้าเคลื่อนไปข้างหน้า ก็ได้เห็นน้ำตกจากมุมต่าง ๆ ประกอบกับใบเมเปิลสีแดงที่ปกคลุมทั่วภูเขา ทิวทัศน์สวยจริง ๆ นาน ๆ ครั้งจะได้ชมวิวป่าเขาแบบนี้จากบนกระเช้า ทำให้ตลอดทางไม่อยากละสายตาไปไหนเลย

ขึ้นกระเช้าลอยฟ้าอาเคจิไดระที่นิกโกะ เมื่อกระเช้าค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ภูเขา ทิวทัศน์นอกหน้าต่างก็ค่อย ๆ เผยออกมาทีละชั้น

เป็นช่วงที่ยอดเขาสลับไปด้วยสีเขียว เหลือง และแดงพอดี ราวกับมีใครเผลอทำสีหกไปทั่วทั้งภูเขา แม้ไม่ได้ตั้งใจจัดวาง แต่กลับสวยงามกำลังดี

ตลอดทางมองดูใบเมเปิลเปลี่ยนสีไปตามระดับความสูง จากภาพเล็ก ๆ ตรงหน้าค่อย ๆ กลายเป็นทิวทัศน์ของภูเขาทั้งผืน ช่วงเวลานั้นทำให้อดไม่ได้ที่จะค่อย ๆ ชมและเก็บภาพฤดูใบไม้ร่วงนี้ไว้ในสายตา ใบเมเปิลแดงของนิกโกะ ต้องมองจากบนเขาจริง ๆ ถึงจะเต็มอิ่ม

เมื่อก้าวเข้าสู่กองถ่ายแฮร์รี่ พอตเตอร์ในโตเกียว ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปยังวัยเด็กที่เฝ้ารอชมภาพยนตร์และคอยให้เวทมนตร์เกิดขึ้นอีกครั้งในพริบตา

ฉากที่คุ้นเคยและเครื่องแต่งกายอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวละคร ทุกมุมล้วนเต็มไปด้วยความทรงจำ จนอดนึกถึงความใฝ่ฝันที่เคยมีต่อโลกเวทมนตร์ในตอนนั้นไม่ได้

ที่แท้แม้จะโตแล้ว ก็ยังรู้สึกใจเต้นกับเรื่องราวที่เคยชอบได้อยู่ ระหว่างทางทั้งถ่ายรูปและหวนรำลึก ราวกับได้สัมผัสการผจญภัยอันมหัศจรรย์ในภาพยนตร์อีกครั้ง

สุดท้ายก็ไปเดินเลือกซื้อของที่ร้านขายสินค้าที่ระลึกอย่างเต็มที่ แพ็กความฝันอันมหัศจรรย์ในวัยเด็กกลับบ้านไปด้วย เพื่อเก็บความทรงจำที่งดงามที่สุดจากการเดินทางครั้งนี้ไว้