สถานที่ที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุดและลืมไม่ลงที่สุดในการเที่ยวคนเดียวครั้งแรก ก็คือมิยาจิมะ
ปกติฉันเมาเรือง่ายมาก ก่อนออกเดินทางเลยแอบกังวลนิดหน่อย แต่ไม่รู้ว่าเพราะตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า ตลอดการนั่งเรือครั้งนั้นกลับไม่เมาเรือเลย วิวทะเลระหว่างทางก็สวยมากอยู่แล้ว แต่พอได้ขึ้นไปบนมิยาจิมะจริง ๆ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว้าวมาก
พอลงจากเรือก็เห็นกวางเดินเล่นอยู่ทั่วเกาะแบบสบาย ๆ แถมไม่ค่อยกลัวคนเลย ทั้งเกาะทำให้เผลอเดินช้าลงโดยไม่รู้ตัว ฉันเดินเล่นไปตามถนนแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกอีกใบ แม้นักท่องเที่ยวจะมีไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเพลิดเพลินของฉันลดลงเลย
ระหว่างทางฉันชอบรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่ในมิยาจิมะมาก รูปปั้นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในศาลเจ้าดูเหมือนจะมีสีหน้าน่ารักเกินไปหน่อย ยิ้มแบบซื่อ ๆ จนฉันเผลอหัวเราะออกมา ส่วนอีกฝั่งหนึ่งกลับทำหน้าจริงจังมาก เหมือนเป็นตัวที่คอยช่วยเสริมบรรยากาศ
บังเอิญว่าไปตรงกับช่วงน้ำลง เลยได้ชมโทริอิใหญ่ในระยะใกล้ ถึงได้สังเกตว่าเสามีตะไคร่ขึ้นเต็มไปหมด ทำเอาฉันอดขำไม่ได้เหมือนกัน เพราะมันมีอีกมุมที่ต่างออกไป
จนถึงตอนนี้พอนึกย้อนกลับไป ฉันก็ยังรู้สึกชื่นชมตัวเองในตอนนั้น ทั้งที่รู้ว่าเมาเรือง่าย แต่ก็ยังเลือกออกเดินทางครั้งนี้ ต่อให้ปลายกางเกงจะเลอะโคลนทรายก็ไม่เป็นไร เพราะทุกอย่างตรงหน้ามันคุ้มค่าจริง ๆ
และก็เพราะมิยาจิมะนี่เอง ที่ได้เขียนหน้าที่น่าจดจำที่สุดให้กับทริปญี่ปุ่นสุดโชคดีของฉัน
ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ | รีวิวของ 雨妤魚
รีวิวอื่นๆ ของ 雨妤魚
-
โมจิโกะเรโทร
ท่าเรือโมจิโกะเปิดให้บริการในช่วงต้นยุคเมจิและรุ่งเรืองในฐานะท่าเรือการค้าระหว่างประเทศ ปัจจุบันยังคงมีอาคารทรงเสน่ห์ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงต้นยุคโชวะ เหมาะสำหรับเดินชมสถาปัตยกรรมไปตามเส้นทาง
มาถึงท่าเรือโมจิโกะแล้วต้องถ่ายรูปกับมนุษย์กล้วย!
เอาจริง ๆ รู้สึกว่าทำออกมาเหมือนจริงมาก
สวยมาก สามารถนั่งเรือไปชิโมโนเซกิและตลาดคาราโตะเพื่อกินอาหารทะเลได้〜
แต่ครั้งนี้บังเอิญไม่ได้มาตรงวันหยุดเลยไปไม่ได้ สิ่งที่ได้เรียนรู้ที่สุดคือถ้าอยากเดินดูอะไรก็รีบดู อยากซื้ออะไรก็ซื้อไว้ก่อน ไม่งั้นพอไม่มีเวลาก็ได้แต่รีบ ๆ เดินดู
ถึงอากาศจะไม่ค่อยดี แต่เดินเที่ยวแล้วชอบมากจริง ๆ
แถมยังมีผลิตภัณฑ์จากกล้วยเยอะมาก ที่ถ่ายมานั่นคือมิลค์เชคกล้วย〜ใช้ได้เลยนะ มีชิ้นกล้วยจริง ๆ
หวานจนรู้สึกว่ามนุษย์มดคงหลงรักสุด ๆ
ป้ายสีเหลืองนั่นเห็นคนอื่นถ่ายกัน ก็เลยอยากไปดูว่าคืออะไร
เจ๋งมาก〜นักเรียนเขียนแบบต้องเข้าใจแน่ ๆ ฮ่า ๆๆ
ค่อนข้างชอบโคมไฟแก้วนั่น
คล้าย ๆ โคมไฟตุรกี〜ชอบความโปร่งใสแบบนั้น พอมีแสงหักเหแล้วก็ดูวิบวับ -
-
ร้านสึคุโมะชิมะ เซ็มเป ฮมโปะ “สึคุโมะชิมะ เซ็มเป”
ของฝากขึ้นชื่อจากนางาซากิที่ได้รับความนิยมมาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ถือกำเนิดในปีโชวะ 26 (1951) โดยเริ่มต้นจากร้านขนมเล็ก ๆ ที่ก่อตั้งในเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ในปีโชวะ 23 (1948) ไม่นานหลังสงคราม และถือกำเนิดขึ้นจากความพยายามลองผิดลองถูกเพื่อสร้างขนมท้องถิ่นแบบใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน ลวดลายทรงหกเหลี่ยมได้แรงบันดาลใจจากกระดองเต่าซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์มงคล ส่วนถั่วลิสงที่โรยอยู่ทั่วแป้งสื่อถึงเงาเกาะอันงดงามของหมู่เกาะสึคุโมะชิมะ
ชอบภาพวาดนี้มาก〜สวยจัง
เป็นเซ็มเบ้ถั่วลิสง〜ค่อนข้างหวาน
กินได้ครั้งละแค่ชิ้นเดียว
ข้างในมีเม็ดถั่วลิสง (จริง ๆ)
ขนมกรอบมาก ๆ
รู้สึกว่าเหมาะกับการทำ asmr มาก
ซื้อกลับมาเป็นของฝากให้ทุกคน -
-
เท็นจินชิกะไก
เท็นจินเป็นย่านใจกลางเมืองที่คึกคักที่สุดในคิวชู ตั้งอยู่ในเขตชูโอ เมืองฟุกุโอกะ ส่วนเท็นจินชิกะไกคือศูนย์การค้าใต้ดินที่ทอดยาวประมาณ 600 เมตร ใต้ถนนวาตานาเบะโดริ ตั้งแต่ถนนโชวะโดริทางทิศเหนือไปจนถึงถนนโคคุไทโดโระทางทิศใต้ แบ่งเป็นโซนที่ 1-12 และมีร้านค้าประมาณ 150 ร้าน ทั้งแฟชั่น อาหาร ของใช้เบ็ดเตล็ด และหนังสือ
พูดตามตรง รู้สึกว่าเดินช็อปค่อนข้างยาก เป็นถนนช้อปปิ้งใต้ดินสไตล์ยุโรป แถมแสงไฟยังออกโทนเหลือง⋯
ตอนมาครั้งแรกเคยเดินดูแล้ว แต่จำได้ว่าตอนนั้นเหนื่อยมาก ปกติถ้าเห็นอะไรที่ทำให้สนใจก็จะรู้สึกมีแรงขึ้นมา แต่ถนนเส้นนี้ไม่ทำให้รู้สึกแบบนั้น⋯ดังนั้น
ครั้งที่สองที่มาก็มาเพื่อถ่ายรูปอย่างเดียว แล้วบังเอิญว่าร้านปิดกันหมดแล้วด้วย
แต่ก็ค่อนข้างชอบสัญลักษณ์นั้นนะ -
