สถานที่ที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุดและลืมไม่ลงที่สุดในการเที่ยวคนเดียวครั้งแรก ก็คือมิยาจิมะ
ปกติฉันเมาเรือง่ายมาก ก่อนออกเดินทางเลยแอบกังวลนิดหน่อย แต่ไม่รู้ว่าเพราะตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า ตลอดการนั่งเรือครั้งนั้นกลับไม่เมาเรือเลย วิวทะเลระหว่างทางก็สวยมากอยู่แล้ว แต่พอได้ขึ้นไปบนมิยาจิมะจริง ๆ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว้าวมาก
พอลงจากเรือก็เห็นกวางเดินเล่นอยู่ทั่วเกาะแบบสบาย ๆ แถมไม่ค่อยกลัวคนเลย ทั้งเกาะทำให้เผลอเดินช้าลงโดยไม่รู้ตัว ฉันเดินเล่นไปตามถนนแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกอีกใบ แม้นักท่องเที่ยวจะมีไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเพลิดเพลินของฉันลดลงเลย
ระหว่างทางฉันชอบรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่ในมิยาจิมะมาก รูปปั้นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในศาลเจ้าดูเหมือนจะมีสีหน้าน่ารักเกินไปหน่อย ยิ้มแบบซื่อ ๆ จนฉันเผลอหัวเราะออกมา ส่วนอีกฝั่งหนึ่งกลับทำหน้าจริงจังมาก เหมือนเป็นตัวที่คอยช่วยเสริมบรรยากาศ
บังเอิญว่าไปตรงกับช่วงน้ำลง เลยได้ชมโทริอิใหญ่ในระยะใกล้ ถึงได้สังเกตว่าเสามีตะไคร่ขึ้นเต็มไปหมด ทำเอาฉันอดขำไม่ได้เหมือนกัน เพราะมันมีอีกมุมที่ต่างออกไป
จนถึงตอนนี้พอนึกย้อนกลับไป ฉันก็ยังรู้สึกชื่นชมตัวเองในตอนนั้น ทั้งที่รู้ว่าเมาเรือง่าย แต่ก็ยังเลือกออกเดินทางครั้งนี้ ต่อให้ปลายกางเกงจะเลอะโคลนทรายก็ไม่เป็นไร เพราะทุกอย่างตรงหน้ามันคุ้มค่าจริง ๆ
และก็เพราะมิยาจิมะนี่เอง ที่ได้เขียนหน้าที่น่าจดจำที่สุดให้กับทริปญี่ปุ่นสุดโชคดีของฉัน
