วัดคิโยมิสึเดระ สิ่งแรกที่นึกถึงต้องเป็นยอดนักสืบจิ๋วโคนันแน่นอน ถึงจะเชียร์คู่โคนันกับไฮบาระ แต่ก็ยังดูตอนทัศนศึกษาสีชาด
ครั้งนี้ขึ้นไปวัดคิโยมิสึเดระคนเดียว เพราะครอบครัวไม่ค่อยไหวทั้งเรื่องอากาศและแรงกาย แต่ยืนกรานว่ายังไงก็ต้องไปดูให้ได้ พวกเขาเลยให้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งเพื่อขึ้นไปเอง
ผลคือคนเยอะมหาศาลจริง ๆ!!
แถมยังเดินไปไกลมาก สุดท้ายกลับพบว่าตรงนั้นไม่เปิดเสียอย่างนั้น⋯
ตอนเดินอ้อมลงมา บังเอิญพบว่ามีเส้นทางหนึ่งที่ดูเหมือนสถานที่ลับ ๆ มากกว่า แถมไม่ต้องเสียค่าเข้าด้วย!
(แต่ว่าค่อนข้างไกลนิดหน่อย
แต่ก็ถือว่าได้มาตามรอยที่วัดคิโยมิสึเดระแล้ว〜
หวังว่าครั้งหน้าที่มา จะได้เห็นใบเมเปิลคู่กับวัดคิโยมิสึเดระ แบบนั้นก็คงสมบูรณ์ยิ่งขึ้น และก็อยากไปดูสะพานโทเก็ตสึเคียวด้วย อยากเห็นใบเมเปิลเต็มภูเขาจริง ๆ แต่ช่วงนั้นดันตรงกับฤดูงานยุ่งพอดี (ร้องไห้
วัดคิโยมิสึเดระ แห่งภูเขาโอโตวะ | รีวิวของ 雨妤魚
รีวิวอื่นๆ ของ 雨妤魚
-
วาโกะ สาขาหลัก
ร้านสเปเชียลตี้สโตร์ “วาโกะ สาขาหลัก” ที่ตั้งอยู่ตรงหัวมุมแยกกินซ่า 4 โจเมะ อาคารสไตล์นีโอเรอเนสซองส์ที่โดดเด่นด้วยหอนาฬิกาบนดาดฟ้า สร้างขึ้นในปี 1932 ในฐานะอาคารสำนักงานใหญ่แห่งที่สองของบริษัทฮัตโตริ โทเกเต็น (Hattori Tokeiten, ปัจจุบันคือกลุ่มเซโก้) และยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นกลุ่มมรดกอุตสาหกรรมสมัยใหม่ อาคารแห่งนี้เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงของเมืองมานานกว่า 90 ปี และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะสัญลักษณ์ของกินซ่า
ตอนกลางคืนเวลาของนาฬิกาเรโทรเรือนนี้น่าจะตรงใช่ไหม? ค่อนข้างสงสัยว่ามันเสียบปลั๊กหรือเปล่า?
คงไม่ได้ใส่แบตเตอรี่ไว้ข้างในหรอกนะ หรือว่าใช้แผงโซลาร์เซลล์?
จะว่ายังไงดี ไม่เคยเข้าไปเดินข้างใน เป็นอาคารที่มีเอกลักษณ์มาก〜 (ต้องถ่ายรูปไว้ ความเห็นจากนักท่องเที่ยว) -
-
โดทงโบริ
โดทงโบริเป็นย่านที่มีป้ายสามมิติขนาดใหญ่รูปปู ปลาหมึก วัว นกกระเรียน และอีกมากมายยื่นออกมาสู่ถนน สร้างบรรยากาศคึกคักอย่างโดดเด่น ตลอดริมคลองโดทงโบริทางฝั่งเหนือและถนนสายหลักทางฝั่งใต้เรียงรายไปด้วยร้านอาหารจำนวนมาก ถนนสายหลักเป็นเขตคนเดิน จึงมักเห็นผู้คนเดินชิมอาหาร โดยเฉพาะทาโกะยากิอยู่เสมอ
เพื่อนของฉันทุกคน ทุกครั้งที่บินไปโอซาก้า รูปแรกจะเป็นป้ายกูลิโกะที่โดทงโบริ ชัดเจน เข้าใจง่าย ฉันว่ากูลิโกะคงดีใจไม่น้อย ทุกคนรู้จักตัวการ์ตูนนี้ แต่จริง ๆ บางคนอาจไม่ค่อยรู้จักแบรนด์นี้หรือเปล่า? (เพราะตอนแรกฉันก็ไม่รู้จัก แต่รู้จักกูลิโกะ...?)
แต่ที่นี่น่ากลัวจริง ๆ นักท่องเที่ยวเยอะล้นสุด ๆ!
แต่แม่น้ำสวยดี โดยเฉพาะตอนกลางคืน〜
เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหล แต่ฉันไปกินร้านราเมงแถวนั้นมา ธรรมดามากจนออกจะไม่อร่อยนิด ๆ...
จิ๊ ๆ
ฉันรู้สึกว่าใครบินมาโอซาก้าแล้วไม่ได้มาถ่ายรูปที่นี่ ก็เหมือนยังมาไม่ถึง〜แถมมีห้างค่อนข้างเยอะ ถึงจะเดินแล้วรู้สึกว่าคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไร
เพราะคนแน่นจริง ๆ
แต่ฉันก็ยังจะมาเช็กอินอยู่ดี นักท่องเที่ยวมาตรฐาน -
-
ศาลเจ้ายาซากะ
เทพเจ้าที่ประดิษฐานคือ ซูซาโนะโอะโนะมิโคโตะ, คุชิอินาดะฮิเมะโนะมิโคโตะ และยะฮาชิระโนะมิโคะกามิ โดยเป็นศาลเจ้าหลักของศาลเจ้ายาซากะและศาลเจ้าที่เกี่ยวข้องกับซูซาโนะโอะซึ่งมีเทพเจ้าประจำศาลเดียวกัน รวมประมาณ 2,300 แห่งทั่วญี่ปุ่น เชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งมาจากการอัญเชิญเทพจากภูเขาโกซุซังแห่งอาณาจักรชิลลา มาประดิษฐาน ณ ที่แห่งนี้ในปี 656
ในฐานะนักท่องเที่ยว ยังไงก็ต้องมาเช็กอินที่ศาลเจ้ายาซากะแห่งเกียวโตสักหน่อย〜
เอ่อ⋯แต่จริง ๆ แล้วความประทับใจที่มีต่อที่นี่ก็คือ ร้อน ร้อนมาก ร้อนสุด ๆ
แถมข้างในเหมือนจะมีหลายบริเวณแยกกันให้สักการะ รู้สึกเหมือนไหว้ยังไงก็ไม่หมด
แต่สิ่งที่ติดตาที่สุดคือ ดันมาเจอรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยมปลายที่นี่!
ตอนนี้สองคนนั้นเป็นแฟนกัน
(เก่งนี่รุ่นน้อง ตอนนั้นตามจีบตั้งนาน แต่ตอนนี้เลิกกันแล้วเหรอ? ขอโทษที ชอบเผือกไปหน่อย)
แล้วความคิดแรกตอนเห็นรุ่นน้องผู้หญิงก็คือ! แต่งหน้าเต็มขนาดนั้นแต่เครื่องสำอางไม่ละลายเลยสักนิด???
(ขอโทษนะ พี่คนนี้ทาได้แค่ครีมกันแดด ไม่อย่างนั้นคงน่ากลัวมาก⋯
รู้สึกว่าสุดยอดจริง ๆ 👍
ประเด็นคือ พวกเขาไหว้ขึ้นไปตลอดทางจนถึงวัดคิโยมิซุเดระเสร็จ แล้วเดินลงมาแล้ว⋯⋯
ส่วนตัวเองน่ะเหรอ? เอาแต่เช็ดเหงื่อ
(ร้อนจนทรมานสุด ๆ จริง ๆ
สุดท้ายยังโดนรุ่นน้องแอบถ่ายรูป แล้วส่งรูปให้ครูประจำชั้นตอนมัธยมปลายอีก เกินไปจริง ๆ นะ⋯
ที่แสบยิ่งกว่าคือ หลังจากนั้นครูประจำชั้นยังส่งรูปนั้นกลับมาให้อีก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะก่อนหน้านี้ไปแกล้งครูไว้ก่อนหรือเปล่า นี่ถือเป็นการเอาคืนของครูใช่ไหม? -


















