พอมาถึงนังกินมาจิในโกเบ เดินไปได้สักพักก็เห็นคนต่อแถวยาวมากอยู่หน้าร้านโรโชกิ เนื่องจากเป็นร้านเก่าแก่กว่าร้อยปีที่ก่อตั้งในปี 1915 และซาลาเปาหมูซึ่งเป็นเมนูเด่นก็เป็นของอร่อยที่หลายคนต้องกินเมื่อมานังกินมาจิ เลยอดสงสัยไม่ได้ว่ามีเสน่ห์อะไร จึงไปต่อแถวซื้อมาลองชิมด้วย!
พอได้มาอยู่ในมือถึงเพิ่งรู้ว่าซาลาเปาเล็กกว่าที่คิดไว้มาก เป็นลูกจิ๋ว ๆ จะเรียกว่าซาลาเปาทั่วไปก็ไม่เชิง ดูคล้ายซาลาเปาไส้หมูลูกเล็กมากกว่า ไส้มีกลิ่นหอมของเนื้อหมู รสชาติก็ใช้ได้ แต่ไม่ได้ทำให้รู้สึกทึ่งเป็นพิเศษ
เมื่อดูจากปริมาณและราคาแล้ว หากเทียบกับซาลาเปาไส้หมูของไต้หวัน ก็รู้สึกว่าราคาค่อนข้างแพงจริง ๆ อาจเป็นเพราะชื่อเสียงของร้านเก่าแก่กว่าร้อยปี พอมานังกินมาจิก็มักจะเห็นนักท่องเที่ยวมาต่อแถวเพื่อลองชิมกัน
ครั้งนี้ถือว่าได้ลองของกินชื่อดังของโกเบแล้ว ต้องได้ชิมด้วยตัวเองถึงจะรู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร! แต่สำหรับตัวเอง ลองชิมสักครั้งก็พอแล้ว ถ้าคราวหน้ามานังกินมาจิอีก คงเก็บท้องไว้กินของอร่อยอย่างอื่น!
