ข้อมูลอย่างเป็นทางการ ข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการจากสถานประกอบการที่เกี่ยวข้องแล้ว
ร้านซาลาเปาหมูยอดนิยมที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1915 และมีลูกค้าต่อคิวอยู่เสมอ
ร้านโรโชกิ (Roshoki) เปิดกิจการมาตั้งแต่ปี 1915 ซาลาเปาหมูถือกำเนิดขึ้นจากการปรับซาลาเปาแบบเทียนจิน (Tianjin baozi) ของจีนให้ถูกปากชาวญี่ปุ่นมากขึ้น ผู้ก่อตั้งรุ่นแรกซึ่งเดินทางจากมณฑลเจ้อเจียง (Zhejiang) ประเทศจีน มายังญี่ปุ่น ได้เปิดร้านโรโชกิในฐานะร้านซาลาเปาหมูโดยเฉพาะแห่งแรกในญี่ปุ่น และยังคงเป็นร้านยอดนิยมที่มีลูกค้าต่อแถวยาวจนถึงปัจจุบัน
ร้านจำหน่ายซาลาเปาหมูมากถึง 13,000 ลูกต่อวัน แป้งสูตรลับประจำตระกูลที่สืบทอดกันมาเข้ากันได้อย่างลงตัวกับเนื้อหมู จนเป็นที่ชื่นชอบของผู้คนมากมาย
วันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์จะเริ่มมีผู้คนต่อแถวทันทีที่ร้านเปิด และบางครั้งอาจต้องรอนานประมาณ 1 ชั่วโมง ส่วนวันธรรมดา ช่วงประมาณ 10:00–11:00 และ 17:25–18:15 มักมีลูกค้าค่อนข้างน้อย จึงเหมาะแก่การแวะไปซื้อ แต่ควรระวังว่าร้านจะปิดทันทีเมื่อสินค้าหมด
หากร้านปิด สามารถซื้อได้ที่ร้านในเครือโซเคะเปาต์สือคัง (Soke Pao Tsu Kan)
ด้านนอกร้าน
ซาลาเปาหมู
ซาลาเปาหมู
ร้านในอดีต
ลานนันคินมาจิหน้าร้าน
ลานนันคินมาจิหน้าร้าน
มีการแปลบางส่วนด้วย AI
พอมาถึงนังกินมาจิในโกเบ เดินไปได้สักพักก็เห็นคนต่อแถวยาวมากอยู่หน้าร้านโรโชกิ เนื่องจากเป็นร้านเก่าแก่กว่าร้อยปีที่ก่อตั้งในปี 1915 และซาลาเปาหมูซึ่งเป็นเมนูเด่นก็เป็นของอร่อยที่หลายคนต้องกินเมื่อมานังกินมาจิ เลยอดสงสัยไม่ได้ว่ามีเสน่ห์อะไร จึงไปต่อแถวซื้อมาลองชิมด้วย!
พอได้มาอยู่ในมือถึงเพิ่งรู้ว่าซาลาเปาเล็กกว่าที่คิดไว้มาก เป็นลูกจิ๋ว ๆ จะเรียกว่าซาลาเปาทั่วไปก็ไม่เชิง ดูคล้ายซาลาเปาไส้หมูลูกเล็กมากกว่า ไส้มีกลิ่นหอมของเนื้อหมู รสชาติก็ใช้ได้ แต่ไม่ได้ทำให้รู้สึกทึ่งเป็นพิเศษ
เมื่อดูจากปริมาณและราคาแล้ว หากเทียบกับซาลาเปาไส้หมูของไต้หวัน ก็รู้สึกว่าราคาค่อนข้างแพงจริง ๆ อาจเป็นเพราะชื่อเสียงของร้านเก่าแก่กว่าร้อยปี พอมานังกินมาจิก็มักจะเห็นนักท่องเที่ยวมาต่อแถวเพื่อลองชิมกัน
ครั้งนี้ถือว่าได้ลองของกินชื่อดังของโกเบแล้ว ต้องได้ชิมด้วยตัวเองถึงจะรู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร! แต่สำหรับตัวเอง ลองชิมสักครั้งก็พอแล้ว ถ้าคราวหน้ามานังกินมาจิอีก คงเก็บท้องไว้กินของอร่อยอย่างอื่น!
การขายซาลาเปาจนมีประวัติยาวนานนับร้อยปีและสืบทอดมากว่าสามรุ่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ
ต่อแถวยาวเหยียดจนในที่สุดก็ซื้อได้ ต้องซื้ออย่างน้อยครั้งละสามลูก พอกินไปคำหนึ่งก็รู้สึกว่าเค็มจัดมาก ยังไงก็คุ้นเคยกับการกินเสี่ยวหลงเปาที่ปากซอยบ้านมากกว่า
ปัจจุบันโรโชกิสืบทอดมาถึงรุ่นที่ 4 แล้ว เป็นร้านต้นตำรับเก่าแก่ที่มีอายุกว่าร้อยปี ซาลาเปาหมูวางบนใบไผ่แล้วห่อด้วยกระดาษซับน้ำมัน ยังคงรักษาวิธีแบบดั้งเดิมในยุคแรกไว้ ไส้หมูมีรสค่อนข้างเค็ม แต่แป้งซาลาเปามีเนื้อสัมผัสที่ดี
