โคเก็นฉะ

เมื่อพูดถึง “โคเก็นฉะ” หลายคนอาจนึกถึงร้านที่มีความผูกพันกับ มิยาซาวะ เคนจิ (Miyazawa Kenji) ผู้ก่อตั้งคือ ชิโร โออิคาวะ ซึ่งเป็นรุ่นน้อง 1 ปีของเคนจิสมัยเรียนที่โรงเรียนเกษตรและป่าไม้ระดับสูง เขาประทับใจต้นฉบับของเคนจิจนได้จัดพิมพ์รวมเรื่องสั้นสำหรับเด็ก “ร้านอาหารที่มีออร์เดอร์มากมาย” ในปีโชวะ 8 (ค.ศ. 1933) เคนจิเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 37 ปี ทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นรวมเรื่องสั้นสำหรับเด็กเพียงเล่มเดียวที่ได้รับการตีพิมพ์ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่ ว่ากันว่าในช่วงที่ตีพิมพ์ครั้งแรก แทบขายไม่ได้เลย

หลังจากนั้น ที่นี่เริ่มผลิตและจำหน่ายเครื่องเหล็กและเครื่องเขิน ก่อนจะกลายเป็นสถานที่พบปะของบุคคลสำคัญในขบวนการมินเก เช่น โซเอ็ตสึ ยานางิ (Soetsu Yanagi) ผู้ริเริ่มแนวคิดนี้ เคสุเกะ เซริซาวะ นักย้อมผ้า และชิโกะ มุนาคาตะ ศิลปินภาพพิมพ์ไม้ จึงค่อย ๆ เปลี่ยนบทบาทจากสำนักพิมพ์ในช่วงก่อตั้งมาเป็นร้านคัดสรรงานหัตถกรรมพื้นบ้านจากทั่วประเทศ

ปัจจุบัน “โคเก็นฉะ สาขาใหญ่” จำหน่ายเครื่องเขินออริจินัลของโคเก็นฉะ รวมถึงเครื่องปั้นดินเผา เครื่องแก้ว และผ้าโฮมสปันจากอิวาเตะ ภายในบริเวณยังมีอาคารหลายหลังเรียงราย เช่น “มาจิเอลคัง” ที่รวบรวมฉบับพิมพ์ครั้งแรกของ “ร้านอาหารที่มีออร์เดอร์มากมาย” และเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเคนจิ “คัมปาเนลลา” ที่จำหน่ายสินค้าจากต่างประเทศ และคาเฟ่ “คาฮิคัง” อีกทั้งฝั่งตรงข้ามสาขาใหญ่ยังมีอาคารสินค้าท้องถิ่น “โมริโอ” ที่จำหน่ายเครื่องเหล็กและตะกร้า