รีวิวของ 王小鈞 หน้า 4/26

“พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสุมิดะ” ซึ่งตั้งอยู่บนชั้น 5 และ 6 ของอาคารฝั่งตะวันตกในโตเกียวสกายทรีทาวน์ เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในร่มที่โดดเด่นด้านการออกแบบ ภายในใช้ระบบน้ำทะเลเทียมเพื่อรักษาสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิต และจัดแสดงแบบเปิดโล่งในระยะใกล้ ทำให้ได้ใกล้ชิดกับสัตว์ทะเลมากขึ้นและสัมผัสเสน่ห์ของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในอีกรูปแบบหนึ่ง

แม้ภายในจะไม่ใหญ่มาก และวันนั้นนักท่องเที่ยวก็ไม่เยอะ เดินชมได้อย่างสบาย ๆ 〜แต่จริง ๆ แล้วการมาที่นี่มีจุดประสงค์ชัดเจนมากอย่างหนึ่ง นั่นคือมาดูเพนกวิน! มองดูเพนกวินแต่ละตัวว่ายไปมาในน้ำและเดินโงนเงน น่ารักเกินไปจริง ๆ กลายเป็นทริปสั้น ๆ ที่ “มาเพื่อเพนกวิน แต่สุดท้ายได้รับการเยียวยาจากทั้งพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ” อย่างแท้จริง

ศูนย์การค้าขนาดใหญ่แห่งนี้ตั้งอยู่ตรงเชิงโตเกียวสกายทรีและรวบรวมร้านค้ากว่า 300 ร้าน ตั้งแต่อาหาร ของหวาน ของฝาก ไปจนถึงของใช้ในชีวิตประจำวันหลากหลายชนิด มีตัวเลือกมากจนเดินเที่ยวได้ทั้งวันโดยไม่เบื่อ!

ภายในผสมผสานความเป็นญี่ปุ่นดั้งเดิม บรรยากาศย่านเก่าแก่ และองค์ประกอบจากต่างประเทศ เดินไปกินไป ราวกับได้ท่องเที่ยวญี่ปุ่นทริปสั้น ๆ และยังให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินทางรอบโลกด้วย

ที่นี่เหมาะกับการจัดเวลาเที่ยวทั้งวัน อยากกินก็กิน อยากซื้อก็ซื้อ พอเดินจนเหนื่อยก็ค่อยหาร้านกาแฟนั่งดื่มกาแฟสบาย ๆ สักแก้ว แล้วค่อย ๆ เพลิดเพลินกับช่วงบ่ายในโตเกียว

มีทั้งโตเกียวสกายทรี ของอร่อย และแหล่งช้อปปิ้ง โตเกียว โซลามาจิเหมาะมากที่จะใส่ไว้ในแผนเที่ยวโตเกียวด้วยตัวเอง

เมื่อมาโตเกียว โตเกียวสกายทรีถือเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กที่พลาดไม่ได้อย่างแน่นอน โตเกียวสกายทรีที่สูงถึง 634 เมตร ไม่ได้เป็นเพียงเสาส่งสัญญาณวิทยุ แต่ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวขนาดใหญ่ที่รวมทั้งจุดชมวิว แหล่งช้อปปิ้ง อาหาร และความบันเทิงไว้ด้วยกัน ภายในมี “เท็มโบเด็ค” ที่ระดับความสูง 350 เมตร และ “เท็มโบแกลเลอเรีย” ที่ระดับ 450 เมตร เมื่อมองโตเกียวจากมุมสูง ก็สามารถชมทิวทัศน์ของเมืองได้อย่างทั่วถึง

การเดินทางก็สะดวกมาก สามารถนั่งรถไฟใต้ดินไปถึงได้เลย หากมีเวลาเหลือ ก็ขอแนะนำให้เดินจากอาซากุสะมา ระหว่างทางจะได้ชมทิวทัศน์ตามท้องถนนของโตเกียว แล้วค่อย ๆ เดินมุ่งหน้าไปยังสกายทรี ให้บรรยากาศที่แตกต่างออกไป ภายในสกายทรีมีครบทั้งของกิน เครื่องดื่ม แหล่งช้อปปิ้ง และความบันเทิง จะจัดเวลาไว้ครึ่งวันหรือแม้แต่เต็มวันก็ไม่มากเกินไป ครั้งนี้ได้เจอกับอากาศแจ่มใส ท้องฟ้าสีครามตัดกับตัวหอคอยที่สูงตระหง่าน ถ่ายมุมไหนก็สวยจริง ๆ

เมื่อเดินเข้าใกล้ทางเข้าศาลเจ้า ก็เห็นเสาโทริอิสีแดงชาดขนาดใหญ่เด่นสะดุดตา มีโคมหินเรียงรายอย่างเป็นระเบียบทั้งสองข้าง ยิ่งดูสง่างามท่ามกลางแสงแดดและความเขียวขจี เมื่อเดินผ่านเสาโทริอิเข้าไป ราวกับได้ทิ้งความวุ่นวายของเมืองไว้เบื้องหลัง

หลายคนมองว่าที่นี่เป็นสถานที่แห่งพลัง การมาที่นี่จึงไม่ใช่เพียงเพื่อสักการะ แต่ยังเหมือนเป็นการให้เวลาตัวเองได้สงบจิตใจและจัดระเบียบความคิดใหม่อีกครั้ง

เมื่อยืนอยู่หน้าเสาโทริอิ มองดูความเขียวขจีตรงหน้าและแสงแดดที่สาดลงบนทางเดินเข้าสู่ศาลเจ้า รู้สึกสบายและสงบมากจริง ๆ

ปราสาทบิตจูมัตสึยามะ ตั้งอยู่ในเมืองทาคาฮาชิ จังหวัดโอคายามะ เป็นปราสาทบนภูเขาที่ทำให้สัมผัสได้จริง ๆ ว่า “ยากจะตีให้แตก” อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในปราสาทที่มีหอคอยหลักดั้งเดิมหลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 ปราสาทชื่อดังของญี่ปุ่น ยิ่งไปกว่านั้น ในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวมักเกิดทะเลหมอก จึงมีทิวทัศน์ชวนฝันราวกับ “ปราสาทลอยฟ้า”

ครั้งนี้ลองท้าทายด้วยการเดินจากสถานีบิตจูทาคาฮาชิไปยังซากปราสาทตลอดทาง โดยเริ่มปีนจากทางขึ้นเขา เส้นทางช่วงหลังแทบทั้งหมดเป็นทางดินและหินบนภูเขา เดินยากกว่าที่คิดจริง ๆ ต้องปีนไปหอบไป แถมยังต้องคอยระวังทางใต้เท้า พอเดินขึ้นไปถึงข้างบนก็รู้สึกจริง ๆ ว่า
“ในที่สุดก็ปีนขึ้นมาได้แล้ว!” เป็นความรู้สึกที่ภูมิใจมาก และเมื่อยืนมองลงมาจากซากปราสาท จะเห็นว่าภูเขาค่อนข้างชัน แค่จินตนาการว่าคนสมัยก่อนต้องบุกขึ้นมาถึงที่นี่ ก็รู้สึกว่าปราสาทแห่งนี้มีการป้องกันที่น่าทึ่งจริง ๆ

แน่นอนว่าถ้าไม่อยากท้าทายด้วยการเดินขึ้นเขา ก็สามารถเลือกนั่งรถบัสจากสถานี แล้วเดินขึ้นเขาเป็นระยะทางที่สั้นกว่าได้ ข้ามช่วงที่เดินลำบากไปเลย สบายขึ้นมาก! แม้จะปีนจนเหนื่อยอยู่บ้าง แต่เมื่อได้เห็นหอคอยหลักกับแนวภูเขาซ้อนกันอยู่ตรงหน้า ก็ยังรู้สึกว่า--ความเหน็ดเหนื่อยในทริปนี้ คุ้มค่า

เมื่อยืนอยู่บนจุดชมวิว ก็จะเห็นทิวทัศน์อันกว้างไกลสุดสายตาของเขตอุตสาหกรรมมิซูชิมะอยู่ตรงหน้า

หากมาในช่วงกลางวัน จะมองเห็นเขตอุตสาหกรรม ปล่องควัน และทิวทัศน์ของเมืองทั้งหมดได้อย่างชัดเจน แม้จะไม่มีแสงไฟระยิบระยับเหมือนยามค่ำคืน แต่ก็มีความงามแบบเปิดโล่งไปอีกแบบ

ได้ยินมาว่าสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างแท้จริงของที่นี่คือช่วงหลังพระอาทิตย์ตก เมื่อดวงอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า แสงไฟของโรงงานก็จะค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละดวง ราวกับเขตอุตสาหกรรมมิซูชิมะทั้งแห่งถูกจุดไฟให้สว่างไสว ว่ากันว่า “ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเขตอุตสาหกรรม” ที่เปล่งประกายชวนหลงใหลนั้นงดงามจนเห็นเพียงครั้งเดียวก็ยากจะลืม

น่าเสียดายที่ครั้งนี้มาในช่วงกลางวัน จึงไม่ได้เห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนในตำนานด้วยตาตัวเอง แต่กลับทำให้มีเหตุผลว่า “ครั้งหน้าต้องมาตอนกลางคืนให้ได้”

เมื่อมาถึงวาชูซัง นอกจากจะได้ชมทิวทัศน์อันงดงามของทะเลเซโตะในและสะพานเซโตะโอฮาชิแล้ว ก็ไม่ควรพลาดร้านอาหารวิวสวยบนภูเขาแห่งนี้—วาชูซัง เรสต์เฮาส์

ที่นี่เป็นร้านอาหารเพียงแห่งเดียวบนวาชูซัง เสน่ห์ที่สุดคือเมื่อนั่งรับประทานอาหารริมหน้าต่าง เบื้องหน้าจะเป็นทะเลเซโตะในที่ทอดไกลสุดสายตา ผิวน้ำเป็นประกาย เกาะเล็ก ๆ ที่กระจายอยู่ทั่ว และสะพานเซโตะโอฮาชิอันยิ่งใหญ่ เป็นวิวที่ทำให้แทบไม่อยากละสายตาเลย

วันนั้นสั่งข้าวแกงกะหรี่หมูทอด เดิมทีแค่อยากกินมื้อกลางวันง่าย ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าจะอร่อยกว่าที่คาดไว้! หมูทอดหอมนุ่ม แกงกะหรี่เข้มข้น กินแล้วอิ่มเอมมาก ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดคงเป็นการได้เพลิดเพลินกับอาหารร้อน ๆ ไปพร้อมกับชมทิวทัศน์ทะเลเซโตะในและสะพานอันงดงามนอกหน้าต่าง

เมื่อก้าวเข้าไปในคาเฟ่บ้านมาจิยะ มิยาเกะโชเต็นที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศย้อนยุค ก็เหมือนเปิดประตูแห่งกาลเวลา ได้เพลิดเพลินกับมื้ออาหารสบาย ๆ ในบ้านญี่ปุ่นโบราณที่เต็มไปด้วยร่องรอยของวันเวลา

ร้านตั้งอยู่ริมแม่น้ำและปรับปรุงมาจากบ้านเก่า โดยยังคงเสน่ห์เรียบง่ายของบ้านญี่ปุ่นโบราณไว้ พื้นที่โครงสร้างไม้ผสานกับบรรยากาศอบอุ่น แค่นั่งลงก็อดไม่ได้ที่จะผ่อนจังหวะให้ช้าลง

เมนูอาหารที่ให้บริการในแต่ละวันมีไม่มากนัก และปริมาณก็ไม่เยอะ แต่ทุกจานสัมผัสได้ถึงความใส่ใจของทางร้าน
ครั้งนี้สั่งข้าวแกงกะหรี่ ซึ่งกลับทำให้ประหลาดใจเล็กน้อย ปริมาณเยอะมาก ซอสแกงกะหรี่เข้มข้นกินคู่กับข้าว หอมและกินง่ายมาก พอกินหมดทั้งจานก็รู้สึกอิ่มเอมทีเดียว

ปิดท้ายด้วยเค้กและกาแฟ เป็นบทสรุปที่สมบูรณ์แบบสำหรับมื้อกลางวันในบ้านเก่าครั้งนี้ เค้กก็อร่อยกว่าที่คิด ความหวานกำลังดี ได้นั่งค่อย ๆ ลิ้มรสท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบของบ้านญี่ปุ่นโบราณ รู้สึกสบายมากจริง ๆ

ปราสาทสึยามะเป็นปราสาทฮิรายามะที่มีกำแพงหินสูงตระหง่าน และยังเป็นจุดชมซากุระชื่อดังของโอคายามะด้วย น่าเสียดายที่ครั้งนี้มาเยือนในฤดูร้อน จึงไม่ทันช่วงที่ซากุระบานสะพรั่งทั่วปราสาท แต่เมื่อมองจากอีกมุมหนึ่ง ที่นี่ก็ยังมีเสน่ห์เฉพาะตัวอยู่ดี

รู้สึกว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดของปราสาทสึยามะคือ เหมาะมากสำหรับคนที่ชอบ “ปีนขึ้นที่สูง” ภายในซากปราสาทยังคงมีบันไดหินอยู่หลายแห่ง สามารถเดินขึ้นไปเรื่อย ๆ และชมทิวทัศน์เมืองสึยามะจากระดับความสูงที่ต่างกัน ซึ่งวิวที่เห็นจากแต่ละจุดก็ไม่เหมือนกันนัก

แม้จะมาไม่ทันฤดูซากุระ แต่ดอกอาซาเลียที่บานสะพรั่งก็ช่วยแต่งแต้มสีสันให้กำแพงหินเก่าแก่ได้ไม่น้อย อีกทั้งที่นี่ยังมีผู้คนไม่มากและมีร่มเงาจากต้นไม้หลายจุด มาเดินเล่นในฤดูร้อนก็ไม่ได้เหนื่อยเกินไป

ปราสาทสึยามะไม่มีหอคอยปราสาทขนาดใหญ่ ค่าเข้าชมจึงค่อนข้างเป็นมิตร แต่กลับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศทางประวัติศาสตร์ของซากปราสาทอย่างเต็มเปี่ยม หากบังเอิญมาที่สึยามะ ขอแนะนำอย่างยิ่งให้เผื่อเวลาขึ้นมาเดินเล่น ค่อย ๆ ปีน ค่อย ๆ ชม และเพลิดเพลินกับช่วงเวลาเดินเที่ยวซากปราสาทอย่างสบาย ๆ

เมื่อมาถึงย่านประวัติศาสตร์คุราชิกิบิคัง ถ้าชอบศิลปะ ขอแนะนำให้แวะเข้าไปที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอฮาระ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้รวบรวมผลงานจิตรกรรมสมัยใหม่และร่วมสมัยที่โดดเด่นไว้ไม่น้อย เฉพาะในอาคารหลักก็มีผลงานของโมเนต์ แวนโก๊ะ และปิกัสโซให้ชม แม้จะมีศิลปินละเพียงหนึ่งชิ้น แต่การได้เห็นผลงานต้นฉบับของจิตรกรระดับโลกเหล่านี้ในญี่ปุ่นก็ยังรู้สึกว่าคุ้มค่ามาก

ครั้งนี้บังเอิญมาในวันที่อาคารเสริมปิด แต่หอศิลป์ตะวันออกกลับทำให้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าด้านในจะมีคอลเลกชันเครื่องปั้นดินเผาจากยุคต่างๆ เช่น ราชวงศ์สุยและถัง แตกต่างจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกที่จินตนาการไว้มาก คิดว่าควรเผื่อเวลาเข้าชมอย่างน้อย 1 ชั่วโมง หากชอบค่อยๆ ชื่นชมผลงาน แนะนำให้เผื่อเวลาเพิ่มอีกหน่อย แบบสำรวจนักท่องเที่ยวภายในพิพิธภัณฑ์ก็น่าสนใจดี ครั้งนี้เห็นว่ามีนักท่องเที่ยวจากฝรั่งเศส เกาหลี และเม็กซิโกไม่น้อย