รีวิวของ Linda Liao หน้า 43/64

เมื่อมาถึงนิฮงบาชิ โตเกียว แนะนำให้แวะเดินชม Eslite Spectrum ที่ชั้น 2 ของ COREDO Muromachi Terrace

สำหรับคนที่คุ้นเคยกับ Eslite พื้นที่แห่งนี้ยังคงสานต่อสุนทรียภาพอันเรียบง่ายและสง่างามอันเป็นเอกลักษณ์ของ Eslite หนังสือ เครื่องเขียน ของใช้ในชีวิตประจำวัน และสินค้าคัดสรรหลากหลายประเภทถูกจัดวางเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ไม่อัดแน่นจนเกินไป ทำให้สินค้าแต่ละชิ้นโดดเด่นในแบบของตัวเอง การเดินชมไปเรื่อย ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังอ่านนิตยสารไลฟ์สไตล์ที่เรียบเรียงมาอย่างพิถีพิถัน โดยมีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่น่าหยุดชมอยู่ทุกมุม

นอกจากหนังสือแล้ว ยังพบสินค้าเอกลักษณ์ของไต้หวันอีกมากมาย ตั้งแต่ขนม ชา เครื่องเขียน ของดีไซน์ชิ้นเล็ก ๆ ไปจนถึงของใช้ในชีวิตประจำวัน ทั้งหมดล้วนเป็นสินค้าที่คัดสรรมาอย่างดี ทำให้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของไต้หวันที่คุ้นเคย ซึ่งถูกนำเสนอใหม่ในพื้นที่ที่แตกต่างออกไป

สนามบินฮาเนดะอยู่ใกล้ใจกลางกรุงโตเกียว เมื่อเทียบกับสนามบินนาริตะแล้ว การเดินทางสะดวกกว่ามาก จึงเป็นสวรรค์แห่งการช้อปปิ้งในจุดหมายสุดท้ายของทริปสำหรับนักเดินทางไม่น้อย โซนขายของฝากในสนามบินเรียกได้ว่าเป็นสมรภูมิเลยทีเดียว มีทั้งสินค้าจำหน่ายเฉพาะที่สนามบิน สินค้าคอลแลบ และบรรจุภัณฑ์น่ารัก ๆ หลากหลายจนเลือกไม่ถูก

ที่น่าสนใจคือ ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยวที่มาช้อป แม้แต่คนญี่ปุ่นเองก็ยังตั้งใจมาสนามบินฮาเนดะเพื่อซื้อของฝากแบบลิมิเต็ด แสดงให้เห็นว่าที่นี่มีเสน่ห์มากแค่ไหน!

ถ้าเป็นคนคลั่งไคล้ของฝากอยู่แล้ว อย่าประเมินเวลาที่ต้องใช้เดินสนามบินต่ำเกินไป สินค้าลิมิเต็ดส่วนใหญ่รวมอยู่ที่อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ หากอยากเดินดูสบาย ๆ ค่อย ๆ เลือก และไม่อยากต้องรีบไปขึ้นเครื่อง แนะนำให้มาถึงสนามบินล่วงหน้าอย่างน้อย 3〜4 ชั่วโมง จะได้มีเวลามากพอสำหรับสำรวจอย่างเต็มที่

ตั้งใจมาชมรูปปั้นดร.คลาร์กอันโด่งดังที่หอชมวิวฮิตสึจิกาโอกะโดยเฉพาะ ดร.คลาร์กเป็นนักเกษตรศาสตร์และนักการศึกษาชาวอเมริกัน เขาเดินทางมายังฮอกไกโดในปี 1876 และช่วยก่อตั้งวิทยาลัยเกษตรซัปโปโระ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาการศึกษาด้านการเกษตรในฮอกไกโดขณะนั้น สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือคำพูดที่เขาทิ้งไว้ว่า Boys, be ambitious ! ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณการบุกเบิกฮอกไกโด เมื่อยืนอยู่หน้าจุดชมวิวและมองท่าทางของดร.คลาร์กที่ยื่นมือชี้ไปยังเบื้องไกล ก็ราวกับว่าเขากำลังเตือนให้ผู้คนกล้าไล่ตามเป้าหมายของตนเอง

ครั้งนี้ฝนตกตอนมาเยือน จึงไม่ได้เห็นทิวทัศน์ทุ่งหญ้ากว้างไกลแบบในวันที่อากาศแจ่มใส เนื่องจากอากาศไม่ดี ฝูงแกะที่เลี้ยงไว้จึงพักอยู่ภายในอาคารชั่วคราว ทำให้ไม่มีโอกาสได้เห็นพวกมันกินหญ้าอยู่บนทุ่ง ได้ยินมาว่าในวันที่อากาศแจ่มใส แกะประมาณ 200 ถึง 300 ตัวจะถูกปล่อยออกมาเล็มหญ้ากลางแจ้ง ค่อย ๆ หากินอย่างสบาย ๆ บนทุ่งหญ้าเขียวขจี คงเป็นภาพที่ช่วยเยียวยาจิตใจได้มาก

ถ้ามาฮอกไกโด เนื้อย่างเจงกิสข่านก็เป็นหนึ่งในเมนูที่ต้องกิน! จุดเด่นคือเริ่มจากทาไขมันวัวให้ทั่วกระทะย่างร้อน ๆ เพื่อให้เนื้อที่วางลงไปมีกลิ่นหอมเข้มข้น จากนั้นค่อยวางเนื้อสดนุ่มลงไปย่างช้า ๆ ส่วนด้านล่างของกระทะก็ปูด้วยผักสดท้องถิ่นของฮอกไกโดจนเต็ม น้ำจากเนื้อและไขมันหยดลงไปจนผักดูดซับกลิ่นหอมไว้เต็มที่ รสเค็มหวานผสมผสานกัน อร่อยสุด ๆ! ผักของฮอกไกโดมีความหวานสูงอยู่แล้ว พอนำไปย่างก็ยิ่งหวานสดอร่อย กินเนื้อคำโต ๆ คู่กับผัก เรียบง่ายแต่ทำให้อิ่มเอมและมีความสุขสุด ๆ!

ครั้งก่อนที่ไปเยือนนารุโกะออนเซ็นเป็นช่วงฤดูหนาวที่หนาวเย็น ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ ไม่มีอะไรเหมาะไปกว่าการแช่ออนเซ็นอีกแล้ว สถานที่เล็ก ๆ แห่งนี้ในภูมิภาคโทโฮคุของญี่ปุ่นมีนักท่องเที่ยวต่างชาติไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นชาวญี่ปุ่นที่มาเที่ยว จึงมีความอึกทึกน้อยลงและให้บรรยากาศเงียบสงบเรียบง่ายมากขึ้น

นอกจากจะมีชื่อเสียงเรื่องออนเซ็นแล้ว นารุโกะออนเซ็นยังเป็นแหล่งผลิตตุ๊กตาไม้โคเคชิ (こけし) ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นด้วย หลังแช่ออนเซ็นเสร็จ เดินไปเที่ยวชมร้านฝั่งตรงข้ามเรื่อย ๆ แล้วบังเอิญเข้าไปในร้านเล็ก ๆ ของคุณปู่โอคาซากิ เซอิจิ ภายในร้านเรียบง่ายมาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ริมผนังและบนโต๊ะมีเครื่องมือแบบดั้งเดิมสำหรับทำโคเคชิวางอยู่ แต่ละชิ้นดูเหมือนผ่านการใช้งานมาหลายปี บนเนื้อไม้มีร่องรอยแห่งกาลเวลา คงอยู่เคียงข้างคุณปู่ในการทำงานมานานมากเช่นกัน

เราพูดคุยกันเป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างเป็นธรรมชาติ คุณปู่ก็ดูมีความสุขมาก ระหว่างที่พูดคุยกัน คุณปู่ทำถ้วยเหล้าเล็ก ๆ ด้วยมือตัวเองแล้วมอบให้เป็นที่ระลึก แม้จะเป็นเพียงของขวัญชิ้นเล็ก ๆ เรียบง่าย แต่กลับเพิ่มความประทับใจที่ไม่คาดคิดให้กับการเดินทางครั้งนี้ ก่อนจากไป ก็เลือกตุ๊กตาโคเคชิตัวเล็กน่ารักกลับบ้านมาหนึ่งตัว ไม่นึกเลยว่าตุ๊กตาไม้ตัวเล็ก ๆ นี้จะถูกวางไว้นานหลายปี

หวังว่าสักวันจะมีโอกาสกลับไปนารุโกะออนเซ็นอีกครั้ง เพื่อดูว่าคุณปู่โอคาซากิยังสบายดีอยู่หรือไม่

อ่าวคานาโมริ (อ่าวฮาโกดาเตะ) อยู่ใกล้กับโกดังอิฐแดงชื่อดังของฮาโกดาเตะ บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยบรรยากาศเมืองท่า ครั้งก่อนที่มาเยือนในฤดูหนาวตรงกับช่วงประดับไฟคริสต์มาสพอดี บรรยากาศยามค่ำคืนโรแมนติกเป็นพิเศษ แต่น่าเสียดายที่ตอนนั้นเป็นช่วงกลางฤดูหนาว ลมทะเลพัดมาหนาวเสียดกระดูก ไม่ค่อยเหมาะกับการล่องเรือจึงต้องยกเลิกไป แต่การชมไฟประดับจากริมฝั่งก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

ฮาจิมังซากะเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นตัวแทนของฮาโกดาเตะ ทางลาดตรงทอดยาวไปจนถึงท่าเรือฮาโกดาเตะ มองเห็นทิวทัศน์ได้กว้างไกล สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ แต่ละฤดูกาลมีบรรยากาศแตกต่างกัน และยังเป็นจุดยอดนิยมสำหรับชมวิวทะเลและถ่ายรูปเป็นที่ระลึก โดยเฉพาะช่วงเย็น แสงอาทิตย์ยามอัสดงส่องสะท้อนอ่าว เป็นทิวทัศน์อันงดงามที่ยากจะลืมเลือน

ผลิตภัณฑ์แฮร์แว็กซ์ที่เพื่อนแนะนำ เหมาะสำหรับผมเส้นเล็กนุ่ม หนังศีรษะแพ้ง่าย หรือคนที่ต้องการให้ผมดูพองเป็นธรรมชาติและมีวอลลุ่มเบา ๆ เนื้อบางเบาและให้ความชุ่มชื้น พร้อมช่วยบำรุงเส้นผม ปริมาณก็กำลังดี ไม่ใช่กระปุกใหญ่จนใช้ไม่หมด

วัดโทไดจิเป็นวัดเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีชื่อเสียงจากพระพุทธรูปไดบุตสึแห่งนาราอันยิ่งใหญ่และวิหารไม้ประดิษฐานพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ระดับโลก เมื่อเดินเข้าไปในวิหาร ความสง่างามและความน่าตื่นตะลึงนั้นเป็นสิ่งที่ภาพถ่ายทดแทนไม่ได้จริง ๆ

เสาไม้ที่มีช่องอยู่ด้านหลังพระพุทธรูปนั้น ว่ากันว่าช่องมีขนาดใกล้เคียงกับรูจมูกของพระพุทธรูป และมีความเชื่อว่าหากลอดผ่านไปได้อย่างราบรื่น จะได้รับพรให้ “ปราศจากโรคภัยและพ้นจากเคราะห์ร้าย” เมื่อนึกย้อนถึงครั้งแรกที่มานารา ตอนนั้นยังหนุ่มสาวและบ้าบิ่นอยู่บ้าง พอเห็นทุกคนต่อแถวก็ลอดเข้าไปโดยไม่ลังเล ไม่นึกว่าจะผ่านออกมาได้จริง ๆ! แต่พอกลับมาเยือนอีกครั้ง กลับใจกล้าน้อยลง มองดูช่องนั้นแล้วก็ตัดสินใจว่า “ชมอย่างเดียวก็พอ” เพราะกลัวมากว่าถ้าลอดเข้าไปแล้วจะติดอยู่ข้างใน (หัวเราะ)

ฝูงกวางในสวนสาธารณะนาระน่ารักมากจริงๆ! แค่เดินเข้าไปในสวนก็จะเห็นกวางดาวเดินเล่นอย่างสบายๆ นั่งพักบนพื้น หรือแม้แต่เดินวางมาดแทรกไปตามฝูงชนโดยไม่กลัวคนเลย ญี่ปุ่นมีตำนานที่เล่าสืบต่อกันมานานว่ากวางคือผู้ส่งสารที่เทพเจ้าส่งมายังโลกมนุษย์ โดยเฉพาะที่นาระ กวางยิ่งถูกมองว่าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ จึงได้รับความเคารพและการคุ้มครองจากผู้คนมาโดยตลอด

มาถึงที่นี่แล้วแน่นอนว่าห้ามพลาดให้อาหารกวาง รอบๆ สวนมีร้านแผงลอยขาย “ชิกะเซมเบ้” อยู่ทั่วไป เป็นเซมเบ้ที่ทำไว้ให้กวางกินโดยเฉพาะ ส่วนใหญ่ทำจากรำข้าว แป้งสาลี และธัญพืชอื่นๆ แทบไม่มีรสชาติอะไร แต่สำหรับกวางแล้ว นี่คืออาหารชั้นยอด! แค่ถือเซมเบ้ไว้ในมือ กวางหลายตัวก็จะเข้ามาหาทันที เผลอแป๊บเดียวก็ถูกล้อมแล้ว

ตอนให้อาหารอย่าวิ่งไล่ตามกวางเด็ดขาด ควรใจเย็นๆ และค่อยๆ ป้อนทีละแผ่น พอหมดแล้วอย่าลืมแบมือทั้งสองข้างให้พวกมันรู้ว่า “หมดแล้ว” ควรชูเซมเบ้ให้สูงสักหน่อย ไม่อย่างนั้นพอกวางตื่นเต้น น้ำลายก็จะเลอะเต็มมือได้ง่ายๆ เสื้อผ้าก็อาจไม่รอด แถมอาจถูกพวกมันงับเบาๆ อีกสองสามที ทั้งน่ารักทั้งทุลักทุเลจริงๆ! ที่สนุกที่สุดคือกวางจะโค้งคำนับ ถ้าโค้งให้พวกมัน พวกมันก็จะโค้งตอบด้วยนะ〜

แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นสัตว์ที่มีสัญชาตญาณตามธรรมชาติ หากมีเด็กๆ ไปด้วย อย่าลืมไม่ให้เด็กเข้าใกล้เกินไปเพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ จะได้เที่ยวอย่างสนุกและสบายใจ