ศาลเจ้าอิเสะจิงงู | รีวิวของ Holly

ศาลเจ้าซามุฮาระ

ศาลเจ้าที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบในย่านธุรกิจของนครโอซาก้า โดยมีรากกำเนิดมาจากศาลเจ้าชั้นในซามุฮาระชะ โอคุโนะมิยะ ที่อยู่ในภูเขาแถบคาโมะ เมืองสึยามะ จังหวัดโอคายามะ ภายในประดิษฐานเทพผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวงซึ่งเรียกรวมกันว่า เทพผู้สร้างทั้งสาม ได้แก่ อาเมะโนะมินากานูชิ โอโอคามิ, ทากามิมุสุบิ โอโอคามิ และคามิมุสุบิ โอโอคามิ

• ฮมมาจิ / โยโดยาบาชิ / คิตะฮามะ
• ศาลเจ้า / วัด

หนึ่งในของมงคลที่มีชื่อเสียงที่สุดของศาลเจ้า SAMUHARA คือ “โกะชินคันมาโมริ” ที่มีลักษณะเป็นแหวน ก่อนเกิดโรคระบาดต้องไปลุ้นที่สำนักงานศาลเจ้าโดยตรง มีของจึงจะขอรับได้ จึงมักหมดอย่างรวดเร็ว หลังโรคระบาดเปลี่ยนเป็นระบบยื่นคำขอ โดยมีค่าถวายแรกเริ่มตั้งแต่ 10,000 เยนขึ้นไป และต้องมีที่อยู่ภายในญี่ปุ่น เนื่องจากไม่ได้เป็นสินค้าสำเร็จรูป หลังทำเสร็จจึงต้องรออีกระยะหนึ่ง ถึงอย่างนั้นก็ยังได้รับความนิยมอย่างมาก ดังนั้น ณ เดือนสิงหาคม 2026 จึงระงับการรับคำขอจัดทำใหม่ชั่วคราว
เคยมาศาลเจ้า SAMUHARA ก่อนเกิดโรคระบาดแล้ว เครื่องรางที่ขอรับในตอนนั้นก็เป็นชิ้นที่อยู่กับมานานที่สุด ช่วงโรคระบาด คนรอบตัวหลายคนทยอยติดเชื้อ ถึงขั้นเคยทำงานใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อเป็นเวลา 2-3 วัน ทุกคนผลัดกันลาหยุดยาว แต่ตัวเองกลับปลอดภัยมาโดยตลอด แม้จะมีช่วงหนึ่งที่ไอหนักมาก แต่ผลตรวจเร็วก็เป็นลบทุกครั้ง และยังมีหลายครั้งที่เจอจังหวะซึ่งดูเหมือนเกือบจะเกิดอุบัติเหตุทางจราจรร้ายแรง แต่สุดท้ายก็หลบเลี่ยงได้อย่างน่าอัศจรรย์ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าความเร็วในการตอบสนองของตัวเองจะเทียบได้กับนักกีฬา พอมาคิดตอนนี้ก็ยังรู้สึกมหัศจรรย์
แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้อาจไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการคุ้มครองของเทพเจ้า และอาจเป็นผลทางจิตใจอยู่บ้าง แต่สำหรับตัวเองแล้ว ทำให้รู้สึกว่า “เหมือนได้รับการปกป้องมาโดยตลอด” จริงๆ
ดังนั้นเมื่อได้กลับมาโอซาก้าอีกครั้งหลังโรคระบาด จึงตั้งใจกลับมาแก้บน คืนเครื่องรางเก่าที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี แล้วขอรับชิ้นใหม่อีกครั้ง หวังว่าต่อจากนี้จะยังคงไร้โรคภัยและภัยพิบัติ ปลอดภัยราบรื่นต่อไป

เมโอโตะอิวะ เมืองอิเสะ จังหวัดมิเอะ

มีชื่อเสียงจากทิวทัศน์ริมชายฝั่งฟุตามิงาอุระที่มีโขดหินสองก้อนตั้งเคียงกันอย่างกลมกลืน ได้แก่ โออิวะสูง 9 เมตร และเมะอิวะสูง 4 เมตร ถือเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตคู่ที่ราบรื่น และยังเป็นจุดพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้หญิงและคู่รักจำนวนมากเดินทางมาขอพรเรื่องคู่ครองที่ดี โขดหินนี้ถือเป็นเสมือนประตูโทริอิสำหรับสักการะหินศักดิ์สิทธิ์โอกิตามะชินเซกิซึ่งประดิษฐานอยู่ใต้ทะเลห่างจากฝั่ง 700 เมตร และสักการะพระอาทิตย์ขึ้น จึงเป็นสถานที่ศรัทธามาตั้งแต่สมัยโบราณ สามารถชมเมโอโตะอิวะได้จากทางเดินเข้าสู่ศาลเจ้าฟุตามิโอกิตามะ

• มิเอะ
• ทิวทัศน์ธรรมชาติ

เดิมทีสิ่งที่อยากเห็นที่สุดคือพระอาทิตย์ขึ้นระหว่างเมโอโตะอิวะ ที่จริงแล้วทิวทัศน์นี้ไม่ได้เห็นได้ตลอดทั้งปี แต่จะเห็นได้เพียงช่วงประมาณเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคมของทุกปี โดยเฉพาะช่วงใกล้วันครีษมายันจะเหมาะที่สุด หากโชคดีและวันนั้นอากาศกับทัศนวิสัยดีพอ ก็อาจได้เห็นภาพดวงอาทิตย์ยามเช้าซ้อนทับกับภูเขาไฟฟูจิที่อยู่ไกลออกไปด้วย
แต่ปัญหาใหญ่ที่สุดของการมาชมพระอาทิตย์ขึ้นคือการเดินทาง เพราะพระอาทิตย์ขึ้นเช้ามาก แทบไม่มีทางเดินทางจากตัวเมืองอิเสะด้วยขนส่งสาธารณะได้ วิธีที่เป็นไปได้มากกว่าคือมาพักใกล้ฟุตามิอุระตั้งแต่คืนก่อน แต่ที่พักบริเวณใกล้เคียงมีค่อนข้างน้อย และเพราะตัดสินใจมาแบบกะทันหันจึงหาที่พักที่ถูกใจไม่ได้ สุดท้ายเลยต้องยอมแพ้ไปก่อน เปลี่ยนมาไหว้สักการะในช่วงบ่ายแทน และแวะชมฮินจิตสึคังที่อยู่ใกล้กัน ที่นี่เดิมเป็นโรงแรมสำหรับราชวงศ์ญี่ปุ่นเมื่อมาไหว้ศาลเจ้าอิเสะ ต้องบอกเลยว่าโรงแรมสำหรับราชวงศ์มีความโอ่อ่าไม่เหมือนที่อื่นจริงๆ

วะชู วัดชิเท็นโนจิ สำนักงานใหญ่แห่งนิกาย

สร้างขึ้นในปี 593 โดยเจ้าชายโชโตกุ ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็น “บิดาแห่งพุทธศาสนาในญี่ปุ่น” เมื่อเข้าสู่สมัยเฮอัน ความเคารพของผู้คนได้พัฒนาเป็นศรัทธา และที่นี่ยังคงเป็นศูนย์กลางความศรัทธาต่อเจ้าชายโชโตกุมาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากเป็นวัดที่เจ้าชายโชโตกุเป็นผู้ก่อตั้ง จึงได้จัดตั้งเป็นนิกายใหม่ในชื่อ “วะชู” เมื่อปี 1949

• เท็นโนจิ / ชินเซไก
• ศาลเจ้า / วัด

หากชอบของเก่า กิโมโนมือสอง เครื่องใช้เก่าๆ หรือตลาดของเก่ามือสองที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตประจำวัน ตลาดที่วัดชิเท็นโนจิในโอซาก้าก็คุ้มค่าแก่การจัดเวลาไปโดยเฉพาะ แต่ตอนค้นข้อมูลพบว่ามีตลาดทั้งวันที่ 21 และ 22 เดิมคิดว่าน่าจะไม่ต่างกันมาก แต่พอได้ไปเดินจริงจึงพบว่า ทั้งจำนวนผู้คน จำนวนแผงค้า และบรรยากาศโดยรวมของสองวันนี้แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
งานไดชิเอะวันที่ 21 มีขนาดใหญ่ที่สุด มีแทบทุกอย่างตั้งแต่ของเก่า เครื่องใช้เก่า กิโมโนมือสอง เสื้อผ้า ของใช้ในชีวิตประจำวัน ไปจนถึงร้านอาหาร ภายในบริเวณวัดเต็มไปด้วยแผงค้าและผู้คน ให้ความรู้สึกเหมือนตลาดนัดขนาดใหญ่ผสมกับงานเทศกาลเอ็นนิจิ แม้บรรยากาศจะคึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา แต่ก็ค่อนข้างแออัด เห็นของที่ชอบแล้วอาจหยุดเลือกดูอย่างละเอียดไม่ได้ หากอยากเดินให้ครบควรเผื่อเวลาอย่างน้อยครึ่งวัน หรืออาจจัดไว้ทั้งวันเลยก็ได้
ส่วนงานไทชิเอะวันที่ 22 เป็นอีกบรรยากาศหนึ่งโดยสิ้นเชิง ครั้งแรกที่ไปถึงกับสงสัยอยู่พักหนึ่งว่างานถูกยกเลิกหรือไม่ เพราะจำนวนคนต่างจากวันที่ 21 มาก ความแตกต่างนี้สัมผัสได้ตั้งแต่ระหว่างทางที่เดินไป หลังจากไปซื้อของมาแล้วสองครั้ง รู้สึกว่านี่คงเป็นบรรยากาศปกติของงานไทชิเอะ แม้ตัวเลือกจะไม่หลากหลายเท่าวันที่ 21 แต่ก็ยังมีของเก่า ของใช้เก่า และสินค้ามือสองไม่น้อย อีกทั้งไม่มีฝูงชนเบียดเสียด จึงกลับเดินดูช้าๆ และวนดูได้หลายรอบ เพียงแต่ร้านขายของกินน้อยกว่ามากๆ แนะนำให้พกขนมติดตัวไว้เผื่อจำเป็น
แม้วันที่ 22 จะมีคนน้อยกว่า แต่ของที่ซื้อได้ในวันที่ 22 กลับมากกว่าวันที่ 21 เสียอีก คิดว่าน่าจะเป็นเพราะสายตาไม่ถูกฝูงชนบังตลอดเวลา และยังนั่งยองๆ ค่อยๆ พลิกหาของเก่าที่วางอยู่บนผ้าได้ จึงพบของที่ชอบจริงๆ ได้ง่ายกว่า เคยเจอแก้วเจียระไนเอโดะคิริโกะราคาสมเหตุสมผล ภาชนะบนโต๊ะอาหารสไตล์วินเทจ และชุดกระโปรงยาวที่เหมาะกับตัวเองที่นี่ ความสนุกในการตามหาสมบัติมีมากกว่าวันที่ 21
หากอยากสัมผัสตลาดที่คึกคัก แผงค้าครบครัน และให้บรรยากาศเหมือนงานเทศกาล แนะนำให้มาวันที่ 21 แต่หากชอบค่อยๆ ค้นหาของอย่างสงบและไม่อยากเบียดเสียดกับผู้คน วันที่ 22 จะสบายกว่า ที่จริงแล้วตลาดทั้งสองวันต่างก็มีเสน่ห์เป็นของตัวเอง สำหรับคนที่ชอบของเก่า กิโมโน และเครื่องใช้เก่าๆ ไม่ว่าจะมาตรงกับวันไหน วัดชิเท็นโนจิก็คุ้มค่าแก่การตั้งใจมาเดินดูช้าๆ