ย่านบ้านเรือนของพ่อค้าโอมิ (ถนนชินมาจิ)

ข้อมูลอย่างเป็นทางการ ข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการจากสถานประกอบการที่เกี่ยวข้องแล้ว

ย่านบ้านเรือนของพ่อค้าโอมิ (ถนนชินมาจิ)

ย่านเมืองเก่าที่รู้จักกันในฐานะถิ่นกำเนิดของพ่อค้าโอมิ

3.20 3

อัปเดต :
ตรวจสอบโดย:  เมืองโอมิฮาจิมัง

บริเวณชินมาจิ (Shinmachi) ซึ่งอยู่ห่างจากสถานี JR โอมิฮาจิมัง (Ōmi-Hachiman) ไปทางทิศเหนือประมาณ 2 กม. ยังคงอนุรักษ์ย่านเมืองเก่าไว้เป็นอย่างดี และได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารดั้งเดิมที่สำคัญของประเทศ อาคารร้านค้าและบ้านพักที่สร้างขึ้นตั้งแต่ช่วงปลายสมัยเอโดะไปจนถึงสมัยเมจิและไทโชได้รับการดูแลรักษาอย่างดีมาจนถึงปัจจุบัน บ้านพักตระกูลนิชิคาวะเดิมซึ่งเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญ (Kyū Nishikawa-ke Jūtaku) เคยเป็นบ้านหลังใหญ่ของหนึ่งในพ่อค้ารายสำคัญแห่งฮาจิมัง และมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อทัศนียภาพของถนนชินมาจิ

บ้านเรือนตลอดสองข้างทางยังคงมีเอกลักษณ์ของอาคารร้านค้าฮาจิมังในอดีต ทั้งประตูบานเลื่อนไม้ระแนงและต้นสนที่มองเห็นพ้นแนวหลังคา บรรยากาศเงียบสงบเหมาะแก่การเดินเล่นอย่างผ่อนคลาย ระหว่างทางลองมองหาฝาท่อที่ตกแต่งด้วยภาพทิวทัศน์ของโอมิฮาจิมังดู

พิพิธภัณฑ์เมืองโอมิฮาจิมัง (Ōmihachiman Shiritsu Shiryōkan) ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมของคฤหาสน์นิชิมูระ ทาโรเอมง จัดแสดงทั้งเครื่องมือการเกษตรและอุปกรณ์การผลิตจากพื้นที่ชุ่มน้ำ ตลอดจนเอกสารโบราณต่างๆ

อีกหนึ่งสถานที่ที่น่าแวะคือคลองฮาจิมังโบริ (Hachiman-bori) ซึ่งไหลผ่านเมืองโอมิฮาจิมัง ทิวทัศน์เปี่ยมกลิ่นอายประวัติศาสตร์ของที่นี่ได้รับความนิยมจนถูกเลือกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์และละครย้อนยุคหลายเรื่อง เช่น ซามูไรพเนจร (Rurouni Kenshin) หากนั่งเรือญี่ปุ่นล่องชมเมืองริมน้ำ (Suigō Meguri) ก็จะได้ใช้เวลาอย่างเนิบช้าและผ่อนคลาย

จุดเด่น

  • ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารดั้งเดิมที่สำคัญของประเทศ
  • ยังคงรักษาภาพในอดีตไว้ ทั้งประตูบานเลื่อนไม้ระแนงและต้นสนที่มองเห็นพ้นแนวหลังคา
  • มีฝาท่อที่ออกแบบด้วยภาพทิวทัศน์ของโอมิฮาจิมัง
  • พิพิธภัณฑ์เมืองโอมิฮาจิมังจัดแสดงเอกสารและสิ่งของล้ำค่าจากยุคนั้น

รูปภาพ

  • ย่านบ้านเรือนบนถนนชินมาจิ

    ย่านบ้านเรือนบนถนนชินมาจิ

  • บริเวณหน้าพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และคติชนวิทยา

    บริเวณหน้าพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และคติชนวิทยา

  • คลองฮาจิมังโบริในฤดูใบไม้ผลิ

    คลองฮาจิมังโบริในฤดูใบไม้ผลิ

รีวิว

3

มีการแปลบางส่วนด้วย AI

  • แม้โอมิฮาจิมังจะอยู่ไม่ไกลจากสถานีมากนัก แต่เพื่อประหยัดแรงขา เราจึงเช่าจักรยานใกล้สถานี JR โชคดีที่เช่าไว้ เพราะสถานที่ท่องเที่ยวในโอมิฮาจิมังอยู่ห่างกันกว่าที่คาด บางช่วงก็เป็นทางลาด ถึงจะนั่งรถบัสไปถึงสถานที่ท่องเที่ยวได้ แต่พื้นที่ที่ต้องเดินเที่ยวจริง ๆ ก็ยังไม่น้อย ถ้าเดินอย่างเดียวก็คงเหนื่อยอยู่บ้าง มีจักรยานจึงสะดวกขึ้นมากจริง ๆ
    กำแพงสีขาว หน้าต่างลูกกรง บ้านมาจิยะแบบดั้งเดิม และทิวทัศน์บริเวณคลองฮาจิมังโบริของโอมิฮาจิมัง ให้บรรยากาศเมืองรอบปราสาทในสมัยเอโดะจริง ๆ ถ่ายจากมุมไหนก็ดูมีเสน่ห์ แม้จะคล้ายคุราชิกิอยู่บ้าง แต่ทั้งสองแห่งก็ยังแตกต่างกัน ร้านค้าที่นี่ยังไม่มากเท่าคุราชิกิ แต่การที่คนน้อยก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง เพียงแต่ตอนที่มาเป็นฤดูหนาว ต้นไม้สองฝั่งแม่น้ำแห้งเหี่ยวหมด แม้จะไม่สวยเท่าฤดูอื่น แต่ก็ให้ความรู้สึกเงียบเหงาและมีบรรยากาศไปอีกแบบ ระหว่างทางยังเจอแมวหลายตัวด้วย แมวไม่กลัวคนและยอมให้ถ่ายรูป ดีใจมาก
    อีกเหตุผลหลักที่ครั้งนี้จัดโอมิฮาจิมังไว้ในแผนก็คืองาน “近江八幡節句人形めぐり” เพราะอยากชมตุ๊กตาฮินะที่ร้านค้าในท้องถิ่นนำมาจัดแสดง แต่พอไปดูจริง ๆ จึงพบว่าการจัดแสดงแบบนี้คล้ายกับการนำตุ๊กตาฮินะที่แต่ละบ้านสะสมไว้มาวางในร้านค้าหรือบริเวณบ้านของตัวเอง แล้วเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม ไม่ค่อยเหมือนนิทรรศการขนาดใหญ่แบบที่มักนึกภาพกัน เพียงแต่ต้องเดินเข้าไปในร้าน แล้วก็รู้สึกเกรงใจหากไม่ซื้ออะไร จึงไม่ได้ตั้งใจเข้าไปชมเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม ร้านที่เราไปกินอาหารก็มีจัดแสดงตุ๊กตาฮินะด้วย และได้เจอแบบที่ชอบ จึงรู้สึกว่าคุ้มค่าแล้ว
    ระหว่างทางยังได้ไปฮาคุอุนคังด้วย อาคารนี้เดิมคือโรงเรียนฮาจิมังฮิงาชิที่สร้างขึ้นในปี 1877 ใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมตะวันตกผสมกับเทคนิคดั้งเดิมของญี่ปุ่น เป็นอาคารสถาปัตยกรรมเลียนแบบตะวันตกที่โดดเด่นมาก ปัจจุบันใช้เป็นศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยว และเป็นจุดที่สะดวกสำหรับแวะพัก สอบถามข้อมูล และซื้อของฝากระหว่างเที่ยวคลองฮาจิมังโบริกับย่านเมืองเก่า เราซื้อโปสการ์ดที่ทำจากหญ้าอิกุสะจากที่นี่ด้วย บนนั้นพิมพ์ลวดลายที่ให้กลิ่นอายญี่ปุ่นมาก เดิมก็ตั้งใจว่าจะซื้อโปสการ์ดส่งให้ตัวเองสักใบอยู่แล้ว พอเห็นรูปแบบพิเศษแบบนี้จึงตัดสินใจเลือกใบนี้
    อีกอย่างที่ตั้งตารอมากในโอมิฮาจิมังคือเค้กบามคูเฮนของ CLUB HARIE แต่ที่ตั้งของฮิมุเระคังไม่ได้หันหน้าออกสู่ถนนสายหลัก ตอนแรกเราเดินวนหาอยู่นานก็ไม่เจอ สุดท้ายเพื่อนทนไม่ไหว จึงพุ่งตรงไปถามเจ้าหน้าที่ที่ฮาคุอุนคัง ถึงได้รู้ว่าอยู่ใกล้ ๆ นี่เอง พอเข้าจากถนนใกล้ฮาคุอุนคังแล้วมองไปทางซ้ายก็เจอ
    สุดท้ายซื้อเค้กบามคูเฮนกับพุดดิ้งมา ตอนนั้นพุดดิ้งดูน่าอร่อยจึงหยิบซื้อมาด้วย แต่พอกินหมดกลับรู้สึกเสียดายนิดหน่อย ถ้ารู้ก่อนน่าจะเอางบทั้งหมดไปซื้อเค้กบามคูเฮน เพราะตัวเค้กไม่หวานเกินไป เป็นรสชาติที่คนไต้หวันน่าจะชอบ

  • เมื่อมาโอมิฮาจิมัง นอกจากชมซากุระและล่องเรือชมเมืองริมน้ำแล้ว ขอแนะนำให้เดินเข้าไปเที่ยวเล่นในย่านเก่าของพ่อค้าโอมิด้วย ตลอดทางยังคงมีบ้านมาจิยะแบบดั้งเดิมตั้งแต่สมัยเอโดะถึงสมัยเมจิหลงเหลืออยู่มากมาย ทั้งผนังสีขาว หน้าต่างไม้ระแนง และถนนเก่าแก่ เดินไปเรื่อย ๆ ก็เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปยังเมืองการค้าในอดีต ที่นี่เคยเป็นพื้นที่ที่เหล่าพ่อค้าโอมิดำเนินกิจการอย่างคึกคัก พ่อค้าจำนวนมากออกเดินทางจากโอมิไปค้าขายทั่วญี่ปุ่น และทิ้งอาคารเก่าแก่ทางประวัติศาสตร์ไว้ไม่น้อย นักท่องเที่ยวในย่านนี้ไม่มากนัก จึงยิ่งสามารถเดินเล่นและสัมผัสบรรยากาศของย่านเก่าได้อย่างสบาย ๆ

  • การที่อาคารไม้เก่าแก่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ

ข้อมูลพื้นฐาน

ชื่อภาษาญี่ปุ่น
近江商人の町並み(新町通り)
รหัสไปรษณีย์
523-0871
ที่อยู่
ชินมาจิ เมืองโอมิฮาจิมัง จังหวัดชิงะ
หมายเลขโทรศัพท์
0748-36-5529 (ฝ่ายวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว เทศบาลเมืองโอมิฮาจิมัง)
ค่าเข้าชม
ไม่มี
วันหยุด
ไม่มี
เวลาเปิด
ไม่กำหนด
การเดินทาง
ลงที่สถานีโอมิฮาจิมังบนสายบิวาโกะของ JR จากนั้นเปลี่ยนไปขึ้นรถบัสและลงที่ป้ายโอบาตะโจ ชิเรียวคังมาเอะ (Obatachō Shiryōkan-mae) เดินถึงทันที
เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)