มาฟุกุโอกะทั้งทีจะพลาดราเม็งทงคตสึได้ยังไง! ครั้งนี้ได้ลองราเม็งของอิกโคฉะ กลิ่นหอมเข้มข้นของซุปกระดูกหมูทำให้อยากอาหารทันทีที่ยกมาเสิร์ฟ
น้ำซุปหอมเข้มข้นแต่ไม่รู้สึกว่ามีแค่ความมัน เมื่อกินคู่กับเส้นเล็กเหนียวนุ่ม หมูชาชู และเห็ดหูหนู ทุกคำมีเอกลักษณ์ของราเม็งฟุกุโอกะอย่างชัดเจน โดยเฉพาะตอนกินเส้นพร้อมกับซุปร้อน ๆ รู้สึกเต็มอิ่มสะใจมาก!
แหล่งน้ำพุชิราคาวะ
แหล่งน้ำพุชิราคาวะ หนึ่งในกลุ่มน้ำพุของหมู่บ้านมินามิอาโสะ ที่มีน้ำใต้ดินจากแอ่งภูเขาไฟอะโสะผุดขึ้นมา เป็นจุดต้นน้ำของแม่น้ำชิราคาวะซึ่งเป็นแม่น้ำชั้นหนึ่งที่ไหลผ่านเมืองคุมาโมโตะ และยังได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน “น้ำชื่อดัง 100 แห่ง” โดยสำนักงานสิ่งแวดล้อมแห่งชาติในขณะนั้น (ปัจจุบันคือกระทรวงสิ่งแวดล้อม)
เมื่อเดินเข้าไปในบริเวณแหล่งน้ำ สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาคือน้ำพุใสจนแทบมองเห็นก้นบ่อ รอบด้านโอบล้อมด้วยความเขียวขจี และอากาศก็สดชื่นเป็นพิเศษ น้ำพุผุดขึ้นจากใต้ดินอย่างต่อเนื่อง ผิวน้ำเปล่งประกายระยิบระยับ ทิวทัศน์ทั้งหมดให้ความรู้สึกบริสุทธิ์และเยียวยาจิตใจมาก
สะพานอุจิ (เกียวโต)
แลนด์มาร์กของเมืองอุจิที่มองเห็นได้ทันทีเมื่อออกจากประตูตรวจตั๋วของสถานีเคฮังอุจิ ตามบันทึกบนศิลาจารึกอุจิบาชิดัมปิที่วัดฮาชิเดระโฮโจอิน เชื่อกันว่าสะพานนี้สร้างขึ้นในปีไทกะที่ 2 ของสมัยอาสุกะ (ค.ศ. 646) โดยพระโดโต แห่งวัดกังโกจิ เมืองนารา และนับเป็นหนึ่งในสามสะพานโบราณที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น ร่วมกับสะพานเซตะโนะคาราฮาชิ และสะพานยามาซากิ ปัจจุบันเป็นสะพานที่สร้างขึ้นใหม่ในปี 1996 โดยคงรูปแบบดั้งเดิมด้วยราวสะพานไม้ฮิโนกิและลูกแก้วประดับยอดทำจากสำริด
ยืนบนสะพานมองแม่น้ำอุจิไหลเอื่อย ๆ วิวภูเขาทั้งสองฝั่งและทิวทัศน์ริมแม่น้ำทำให้รู้สึกสบายมาก เมื่อเทียบกับบรรยากาศถนนอันคึกคักในตัวเมืองเกียวโต ที่นี่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายและเงียบสงบกว่า ค่อย ๆ เดินเล่นไปตามสะพาน รับลมจากแม่น้ำ แล้วรู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว
นอกจากนี้ สะพานอุจิยังเป็นเส้นทางสำคัญสำหรับไปเบียวโดอินและศาลเจ้าอุจิอีกด้วย เมื่อข้ามสะพานไปแล้วก็เดินเที่ยวร้านมัทฉะและย่านถนนเก่าไปเรื่อย ๆ ให้ความรู้สึกแบบอุจิเป็นพิเศษ
เบียวโดอิน โอโมเตะซันโด
ถนนทางเข้าสายประวัติศาสตร์ที่เชื่อมไปยังประตูหน้าของมรดกโลก “เบียวโดอิน” เดินจากสถานี JR “อุจิ” ประมาณ 10 นาที และอยู่เลยสะพานอุจิจากสถานี Keihan “อุจิ” มาเพียงเล็กน้อย จึงเดินทางได้สะดวกจากทั้งสองสถานี สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านชาอุจิเก่าแก่ที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยมุโรมาจิ พร้อมกลิ่นหอมของชาที่อบอวลทั่วบริเวณ ในปี 2001 ได้รับการคัดเลือกจากกระทรวงสิ่งแวดล้อมให้เป็นหนึ่งใน “100 ทิวทัศน์แห่งกลิ่นหอม” ภายใต้แนวคิด “กลิ่นหอมที่อยากส่งต่อ ภูมิทัศน์ที่อยากรักษาไว้”
ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยบรรยากาศแบบอุจิ สองข้างทางมีทั้งขนมมัทฉะ ร้านชา และของฝากท้องถิ่นมากมาย ราวกับว่าในอากาศมีกลิ่นชาจาง ๆ ลอยอยู่ เดินเที่ยวไปตลอดทางก็อดถูกอาหารมัทฉะหลากหลายอย่างดึงดูดได้ยากจริง ๆ ทั้งไอศกรีมมัทฉะและขนมมัทฉะ อยากลองชิมไปหมดทุกอย่าง!
