รีวิวของ Linda Liao หน้า 40/64

ห้างสรรพสินค้าสึรุยะก่อตั้งขึ้นในปี 1952 ชื่อร้านมาจาก “สึรุยาชิกิ” ซึ่งเคยตั้งอยู่ใกล้ ๆ และอยู่เคียงคู่คุมาโมโตะมานานกว่า 70 ปีแล้ว ปัจจุบัน เมื่อชาวไต้หวันค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้นจากการเข้ามาตั้งฐานของ TSMC ที่สึรุยะและซูเปอร์มาร์เก็ตในเครือก็เริ่มมีสินค้าที่ชาวไต้หวันคุ้นเคยปรากฏให้เห็นอย่างเงียบ ๆ ตั้งแต่เครื่องปรุง อาหาร ไปจนถึงเส้นหมี่ โดยเริ่มจำหน่ายวัตถุดิบที่ใช้กันทั่วไปในไต้หวันมากขึ้น สำหรับชาวไต้หวันที่อาศัยอยู่ในคุมาโมโตะ การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ บนชั้นวางเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าประชากรและวัฒนธรรมการใช้ชีวิตของเมืองกำลังเปลี่ยนแปลงไปด้วย ซึ่งน่าสนใจมาก

มาแค่ครั้งเดียวก็ติดใจ มาแล้วหลายครั้งก็ยังไม่อยากจากไป--นี่แหละคือเสน่ห์ของโตเกียวดิสนีย์ซี!

ทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปในพาร์ก ก็ยังรู้สึกว่า 「อา〜ได้กลับมายังโลกแห่งความฝันอีกแล้ว!」 บรรยากาศต่างจากโตเกียวดิสนีย์แลนด์ เพราะดิสนีย์ซีมีทั้งความโรแมนติกและกลิ่นอายต่างแดนมากกว่า และสิ่งที่ห้ามพลาดที่สุดก็คือดัฟฟี่กับผองเพื่อนที่มีอยู่เต็มไปหมด🧸🤎! ที่นี่คือดินแดนในฝันของดัฟฟี่ ไม่ว่าจะเป็นตัวละคร การตกแต่ง หรือสินค้าต่าง ๆ ก็น่ารักจนต้านทานไม่ไหว โดยเฉพาะเมื่อเห็นสินค้าลิมิเต็ด ก็ห้ามใจไม่ให้ซื้อแบบไม่ยั้งได้ยากจริง ๆ สุดท้ายจึงออกมาพร้อมของที่ซื้อเต็มไม้เต็มมือ

ชอบคอนเสิร์ตของแอเรียลมาก ถ้านั่งตรงมุมขวาบนยังได้โบกมือให้เธอแบบใกล้ ๆ ด้วย! แข่งยิงปืนเลเซอร์จากทอย สตอรี่กับเพื่อนว่าใครจะเป็นยอดนักแม่นปืน นั่งเรือไปผจญภัยใต้ทะเลกับนีโม...แล้วยังต้องรีบไปดูขบวนพาเหรดอีก เป็นวันที่แน่นและคุ้มค่ามาก ปีนี้ตรงกับวาระครบรอบ 25 ปี ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลดี ๆ ให้กลับไปอีกครั้งและเดินเที่ยวโซนใหม่แล้ว!

สนามบินนาริตะเป็นหนึ่งในสนามบินนานาชาติที่สำคัญของญี่ปุ่น เที่ยวบินระหว่างประเทศและเที่ยวบินภายในประเทศอยู่คนละอาคารผู้โดยสาร อีกทั้งพื้นที่สนามบินค่อนข้างกว้าง ผู้ที่มาเป็นครั้งแรกอาจต้องใช้เวลาสักหน่อยเพื่อทำความคุ้นเคย ตอนนี้เวลาไปเที่ยวโตเกียว ส่วนใหญ่มักเลือกเดินทางเข้าออกผ่านสนามบินฮาเนดะ แต่หากจะไปฮาวายหรือจุดหมายต่างประเทศอื่น ๆ บางครั้งก็ยังออกเดินทางจากสนามบินนาริตะหรือต่อเครื่องที่นี่

คุซะเซ็นริกาฮามะแห่งอาโซะเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ชอบมาก นอกจากทิวทัศน์จะสวยงามแล้ว การเดินทางไปก็ไม่ยาก แม้ไม่ได้ขับรถมาก็สามารถเดินทางด้วยขนส่งสาธารณะได้ สะดวกมากสำหรับนักเดินทาง

เมื่อมาถึงคุซะเซ็นริกาฮามะ เบื้องหน้าคือทุ่งหญ้าเขียวขจีกว้างใหญ่ ส่วนไกลออกไปคือภูเขาไฟอาโซะอันยิ่งใหญ่ รู้สึกราวกับถูกโอบกอดด้วยภูเขา ทุ่งหญ้า ท้องฟ้า และสายลม หลังจากชมภูเขาไฟแล้ว ตั้งใจเลือกร้านอาหารที่สามารถชมวิวได้ นั่งริมหน้าต่าง พลางรับประทานอาหาร พลางมองทิวทัศน์ด้านนอก กรอบหน้าต่างเหมือนกรอบรูปตามธรรมชาติที่จัดวางทิวทัศน์ภายนอกทั้งหมดให้กลายเป็นภาพวาด ภูเขาไฟที่อยู่ไกลออกไปคอยอยู่เคียงข้างเราอย่างสงบเช่นนั้น บางครั้งก็มองเห็นควันลอยขึ้นจากปากปล่องภูเขาไฟ จนไม่อยากละสายตา

บนทุ่งหญ้ายังมีม้าที่กำลังกินหญ้าและเดินเล่นอย่างสบาย ๆ หากอยากลองขี่ม้าก็ทำได้เช่นกัน

เมื่อมาเยือนอาโซะสักครั้ง ความกังวลที่ปกติปล่อยวางไม่ได้ก็ดูเหมือนจะลอยขึ้นไปพร้อมกับควันจากปากปล่องภูเขาไฟอาโซะ แล้วอาศัยสายลมค่อย ๆ ลอยห่างออกไปไกล

ศาลเจ้าคุชิดะตั้งอยู่ในตัวเมือง เดินทางสะดวก สามารถเดินเที่ยวจากสถานีฮากาตะมาถึงได้เลย สิ่งที่สะดุดตาที่สุดภายในบริเวณศาลเจ้าคือ “คาซาริยามาคาสะ” ที่สูงตระหง่านและงดงามอลังการ เพียงเห็นครั้งแรกก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจมาก เมื่อเข้าไปชมใกล้ ๆ อย่างละเอียด ก็ยิ่งเห็นว่ารูปปั้นบุคคล เครื่องแต่งกาย และรายละเอียดต่าง ๆ ล้วนประณีตมาก สีสันสดใสและเปี่ยมด้วยศิลปะ ศาลเจ้าคุชิดะยังเป็นสถานที่สำคัญของเทศกาลฮากาตะกิองยามาคาสะ ทำให้ทั่วทั้งศาลเจ้าอบอวลไปด้วยกลิ่นอายวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างเข้มข้น

เมื่อมาเที่ยวแถบฮิงาชิยามะในเกียวโต นอกจากเดินเที่ยวแล้ว การนั่งรถลากก็เป็นอีกหนึ่งวิธีท่องเที่ยวที่ควรค่าแก่การลอง คนลากรถจะพานักท่องเที่ยวลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแบบเกียวโต พร้อมแนะนำทิวทัศน์และเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ตลอดเส้นทาง ทำให้การเดินทางมีทั้งปฏิสัมพันธ์และความประทับใจที่คาดไม่ถึงมากขึ้น โดยเฉพาะย่านฮิงาชิยามะที่มีทางลาดอยู่ไม่น้อย หากเดินทางพร้อมผู้สูงอายุหรือเด็ก การนั่งรถลากจะช่วยลดภาระจากการเดิน และยังชมวิวถนนได้อย่างสบายยิ่งขึ้น ในฤดูหนาวก็มีผ้าห่มให้คลุมด้วย จึงสบายมาก สามารถเลือกโปรแกรมต่าง ๆ ตามงบประมาณและความต้องการของตนเองได้ ถือเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

น้ำมันพริกของโมโมยะรุ่นนี้เป็นของโปรดที่ซื้อซ้ำอยู่เรื่อย ๆ! ไม่เผ็ดมาก สำหรับคนที่ชอบเผ็ดนิด ๆ ถือว่ากำลังดี มีกลิ่นหอมเต็มที่แต่ไม่กลบรสชาติของอาหาร ปกติเวลาทำบะหมี่น้ำ แค่เติมลงไปนิดเดียว บะหมี่ทั้งชามก็มีรสหอมเผ็ดขึ้นมาทันที ทำง่ายและอร่อย จะนำไปผสมกับน้ำจิ้มเกี๊ยวต้มก็เข้ากันมาก เป็นน้ำมันพริกที่มีประโยชน์ติดบ้านและหยิบใช้บ่อยมาก ที่สำคัญคือมาในกระปุกเล็ก ๆ จึงค่อนข้างสะอาด ไม่ต้องกลัวว่าจะเก็บไว้นานเกินไป

ครั้งแรกที่เห็นชื่อ “คินสึโกะ” รู้สึกว่าพิเศษมาก แถมยังมีกลิ่นอายแบบเมืองร้อนด้วย ขนมโอกินาวะดูเหมือนจะชอบใส่เกลือทะเลลงไปเล็กน้อย คินสึโกะมีกลิ่นหอมเนยเข้มข้น ผสานกับรสเค็มนิด ๆ หวานแต่ไม่เลี่ยน โดยรวมถือว่าใช้ได้ แต่เนื้อสัมผัสค่อนข้างแห้งเล็กน้อย ถ้ากินเปล่า ๆ ต้องดื่มชาหรือกาแฟคู่กันถึงจะคล่องคอขึ้น

โมโมยะเป็นแบรนด์อาหารชื่อดังของญี่ปุ่น โดยเฉพาะ “ฟุกุจินสึเกะ” ซึ่งเป็นสินค้ายอดนิยมอันเป็นเอกลักษณ์ ฟุกุจินสึเกะเป็นผักดองแบบญี่ปุ่นที่ทำจากผักเป็นหลัก สีสันสดใส มีรสหวานและเค็มเล็กน้อย เนื้อสัมผัสกรุบกรอบ ช่วยเจริญอาหาร เหมาะอย่างยิ่งสำหรับกินคู่กับข้าวแกงกะหรี่ เมื่อกินแกงกะหรี่กับฟุกุจินสึเกะ จะช่วยให้รสชาติโดยรวมสดชื่นและไม่เลี่ยน รสหน่อไม้แห้งก็อร่อย เป็นรสชาติแบบสดชื่นที่กินคู่กับบะหมี่แห้งหรือข้าวสวยได้

พอเดินเข้าไปในถนนโดกูยาสุจิ สิ่งที่ดึงดูดใจที่สุดคือโมเดลอาหารที่ดูสมจริงราวกับมีชีวิตในตู้โชว์ ก่อนหน้านี้เคยเห็นขั้นตอนที่ช่างฝีมือทำโมเดลอาหารในรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่น ตั้งแต่การเลือกวัสดุ การขึ้นรูป ไปจนถึงการปรับสีอย่างพิถีพิถันในขั้นตอนสุดท้าย ทุกขั้นตอนล้วนต้องใช้ความอดทนและทักษะ ครั้งนี้ได้เห็นผลงานจริงกับตา รู้สึกชื่นชมความคิดสร้างสรรค์ของช่างฝีมือมาก สมจริงจนอดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นอาหารที่หยิบมากินได้เลยหรือเปล่า

นอกจากโมเดลอาหารแล้ว ที่นี่ยังมีชาม จาน และเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารสวย ๆ ที่ใช้งานได้จริงให้เลือกหลากหลาย สินค้ามากมายจนดูแทบไม่ทัน สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือแม้แต่ที่วางตะเกียบชิ้นเล็ก ๆ ก็ยังออกแบบมาอย่างประณีต บางชิ้นมีรูปทรงน่ารักและสมจริง ทำให้มื้ออาหารธรรมดา ๆ อารมณ์ดีขึ้นได้ด้วย!