ศาลเจ้าอิเสะจิงงู
เป็นที่คุ้นเคยในชื่อ “โออิเสะซัง” และโดยทั่วไปเรียกว่า “ศาลเจ้าอิเสะจิงงู” แต่ชื่อทางการคือ “จิงงู” ภายในจิงงูมีศาลเจ้ารวมทั้งหมด 125 แห่ง รวมถึงไนกู หรือโคไทจิงงู ซึ่งประดิษฐานเทพีอามาเทราสุโอมิคามิ ผู้ถือเป็นบรรพเทพของราชวงศ์ และเกกู หรือโทโยอุเกะไดจิงงู ซึ่งประดิษฐานเทพผู้คุ้มครองอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และอุตสาหกรรม ตลอดจนศาลเจ้าย่อย ศาลเจ้าปลายทาง และศาลเจ้าภายใต้การดูแล
ศาลเจ้าอิเสะจิงงูแบ่งหลัก ๆ เป็นเกกูและไนกู ลำดับการสักการะแบบดั้งเดิมคือ “เกกูก่อน แล้วจึงไนกู” แต่ถ้ามาแบบไปเช้าเย็นกลับ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักเลือกไปไนกูที่คึกคักกว่าก่อน เพราะหลังสักการะเสร็จสามารถเดินเที่ยวโอฮาไรมาจิและโอคาเงะโยโกโจต่อได้ทันที อย่างไรก็ตาม เกกูอยู่ใกล้สถานีอิเสะชิมากกว่าและเดินไปถึงได้ อีกทั้งมีนักท่องเที่ยวน้อยกว่า การเดินท่ามกลางหมู่ต้นไม้สูงใหญ่ในเขตศักดิ์สิทธิ์จึงผ่อนคลายมาก เมื่อเทียบกับความคึกคักของไนกู เกกูให้ความรู้สึกเงียบสงบและสุขุมกว่า ทำให้สัมผัสถึงความอ่อนโยนของเทพเจ้าได้มากกว่า
ขอแนะนำ “เซ็นกูคัง” ข้างเกกูอย่างยิ่งเช่นกัน ภายในจัดแสดงเรื่องพิธีชิกิเน็นเซ็นกูที่จัดขึ้นทุก 20 ปี จุดเด่นคือมีแบบจำลองขนาดเท่าจริงของวิหารหลักเกกู เนื่องจากตอนสักการะจริงเราไม่สามารถเข้าใกล้พื้นที่ส่วนกลางของวิหารหลักได้ หลังชมแบบจำลองในพิพิธภัณฑ์จึงเข้าใจขนาดและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่แท้จริงของที่ประทับเทพเจ้าได้มากขึ้น ภายในยังจัดแสดงเครื่องมือและกรรมวิธีการผลิตจำนวนมากที่ใช้ในพิธีย้ายศาลเจ้า หากไม่รีบก็มีวิดีโอให้ชมด้วย แนะนำจริง ๆ
ไนกูมีทั้งขนาดและจำนวนผู้มาสักการะมากกว่าเกกู หลังข้ามสะพานอุจิเข้าไปแล้ว จะเดินเลียบแม่น้ำอิซูซุไปยังวิหารหลัก ทำให้โดยรวมรู้สึกถึงความเป็นพิธีการมากกว่า เส้นทางขาไปและขากลับแยกออกจากกัน สาเหตุหลักคือเส้นทางสักการะของไนกูค่อนข้างยาว ขาไปยังไม่เป็นปัญหา แต่ขากลับรู้สึกขอบคุณจริง ๆ ที่มีศาลาพักซันชูเด็นเพิ่มขึ้นมา เดินเหนื่อยแล้วสามารถนั่งพักได้ ข้างในมีน้ำดื่มฟรี หากอยากดื่มเครื่องดื่มอื่นก็มีตู้หยอดเหรียญ และยังซื้อของประทาน เช่น เครื่องราง ได้ที่นี่ด้วย
หากกำหนดการเอื้ออำนวย ยังแนะนำอย่างยิ่งให้ไปทั้งเกกูและไนกูตามลำดับดั้งเดิม ไนกูยิ่งใหญ่และคึกคักกว่า รอบ ๆ ยังมีโอคาเงะโยโกโจให้เดินเที่ยว ส่วนเกกูเงียบสงบกว่ามาก บรรยากาศแบบป่าและการสักการะกลับทำให้ชอบมากกว่า ทั้งสองแห่งมีบรรยากาศและเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หลังจากไปมาทั้งคู่แล้วจึงจะสัมผัสภาพรวมที่สมบูรณ์ของศาลเจ้าอิเสะจิงงูได้มากขึ้น
ขอเตือนไว้ว่าไนกูมีตู้ล็อกเกอร์ฝากสัมภาระแบบหยอดเหรียญ แต่เกกูไม่มี ผู้ที่มีสัมภาระจึงควรระวังไว้ ตอนที่ไปพบผู้เดินทางบางคนต้องฝากสัมภาระไม่ได้ จึงต้องลากไปด้วย แต่ภายในเขตศักดิ์สิทธิ์เป็นพื้นหินทั้งหมด ลากไปค่อนข้างลำบาก
